Home » Verslagen » 2015 - 2016

Zaterdag 21 mei

De Fivel 3.5 - KRC 2  1 - 3   (1-1).

(Alderik, Barry, Bas, Beno, Dennis, Egbert, Gerke, Gert, Harry, Jan, Jan-Albert, Klaas-Jan, Linus, Marthijn, Richard, Thijs, vlaggenist Jaap en scheidrechter Jakob)

Wanneer ik arriveer bij de Fivel stappen Chris en Aart net uit de auto. Fijn dat de Grijze Wolf ook weer aanwezig is. Het is een positief signaal zo vlak voor de wedstrijd tegen KRC. KRC, de nummer laatst van de ranglijst maar toch een soort van “Angstgegner”. Speel tegen een vereniging met 1 elftal en je weet wat je kan verwachten.  Bij een vereniging met 2 elftallen ben je overgeleverd aan de waan van de dag. KRC is zo’n elftal. Met enige moeite weet ik ongeveer een half elftal te herkennen uit de heenwedstrijd. De rest? Spelers uit het 1e? Niet beschikbaar in de heenwedstrijd? Wie zal het zeggen. Minder zijn ze er in elk geval niet op geworden.

Het veld ligt er als vanouds bij, met dien verstande dat de pluisbestuiving het hoge gras heeft omgetoverd in een soort schapenvacht. Hoewel de pluisjes het spel nauwelijks beïnvloeden raken enkele spelers in ademnood wanneer ze de pluisjes inademen en deze in hun keel blijven steken. Daarnaast is de temperatuur in het laatste uur dramatisch opgelopen waardoor het drukkend warm is. Geen weer om lekker te voetballen, zeker niet wanneer je flink moet lopen en dat moeten we.       

KRC heeft flink loopvermogen meegenomen. Het team ziet er jeugdig uit. Centraal hebben wij Alderik en Barry weer lopen.  Hopelijk kunnen wij deze spelers volgend jaar weer bij het 3e verwelkomen want ze zorgen voor veel rust in ons spel.  Kwalitatief kunnen we dan ook goed meekomen. Ook Egbert sluit voor 20 minuten naadloos aan. We komen wel op achterstand maar we hebben een flink aantal kansen en rusten dan ook met 1-1. Graag zou ik een beschrijving geven van beide goals maar helaas heb ik geen van de goals echt gezien.

In de pauze is het water en de thee niet aan te slepen. Iedereen heeft flink last van de hitte. Harry heeft zelfs last van een zonnesteek en kopt in het begin van de 2e helft in eigen goal (weer niet gezien, maar een eervolle vermelding waard). Het is het teken voor een offensief, een teken dat door niemand wordt waargenomen. Iedereen is bevangen door de hitte. Bij beide teams wordt flink gewisseld. Alderik, Richard en Bas verlaten het veld met ‘lichte’ blessures, Barry mag als leider van het Formule 1 team mee op de platte kar en moet dus ook eerder vertrekken. Onderwijl weet KRC uit een counter nog een 3e keer te scoren.

Hoewel onze uitgaande wissels flinke aderlatingen zijn, brengen onze ingaande wissels evenzeer kwaliteit mee. Gert heeft echter een blessure aan één van zijn knieën (al is niet helemaal duidelijk welke) en Linus heeft er ‘s ochtend ook al een triatlon op zitten, dus op volle kracht kan het niet. Het is de oude garde die de wedstrijd nog bijna weet te keren. Beno ziet een kans die er niet is en weet de keeper de bal te ontfutselen. Onderweg naar de kool wordt hij echter gevloerd en scheidsrechter Jakob fluit voor een strafschop. Niet tot genoegen van Marthijn. Die is namelijk net bezig de bal de goal in te werken. Na enig verbaal commentaar over voordeelregels en fluitconcerten mag ook Marthijn eerder vertrekken (maar niet op de platte kar). De penal wordt door Jan Bosma na een aanloop van 20 meter op de paal geschoten. Op zich een prestatie, maar toch jammer.                               

Het blijft bij 1-3. Het fluitsignaal klinkt voor velen als een opluchting. Beno wil nog wel verder maar de rest wil weg uit de hitte op zoek naar verkoeling. Vanachter het bier zien we hoe de tegenstander vertrekt naar Kantens of Kosovo en de F1 vertrekt voor een rondrit door Zeerijp op de platte kar. Hoewel de veteranen het niet hebben kunnen bolwerken vandaag lijkt het voor de toekomst wel goed te zitten.

 

Dinsdag 17 mei

De Fivel 3.5 - Middelstum 4    0 - 1    (0-0).

Fivel 3.5 jaagt Middelstum 4 schrik aan.

Alderik, Arjan, Bas, Fokke, Gerke, Gert, Jan, Jan-Albert,  Jan-Willen, Marco, Marthijn, Richard, Tjomme en vlaggenist Jaap en scheidrechter Frits)

Fivel 3.5. Het leek zo mooi recht te doen aan de twee teams die begin dit seizoen samengevoegd moesten worden. Inmiddels is het aan herziening toe. Ondanks een absurd grote selectie kunnen we geen team op de been brengen deze dinsdagavond en moeten we een beroep doen op spelers van het 2e. Niet uit luxe, het is bittere noodzaak. We treden uiteindelijk aan met 5 spelers van het 2e, 3 van het voormalig 3e en 4 van het voormalig 4e. Verder nog een speler die eigenlijk niet/nooit meer voetbalt maar het gelukkig zeer behoorlijk kan en wij derhalve snel moeten inlijven. Met een ongewogen gemiddelde komen we dan tot Fivel 3.0. Prima, we zijn tenslotte het 3e seniorenteam. Eerlijkheid gebied wel te zeggen dat de inbreng vanuit het 2e het nodige aan loop- en voetbalvermogen meebrengt. We kunnen gerust spreken van een kwaliteitsinjectie.

Ook de scheidsrechter is vandaag uit nood geboren. Frits had anders waarschijnlijk minuten mogen maken voor het 3.5de maar ook de beschikbaarheid van scheidsrechters is bij zo’n doordeweekse wedstrijd een probleem. Gelukkig is er dan altijd Frits om de wedstrijd te redden. Dat seniorenvoetbal toch wat anders is dan pupillenvoetbal heeft Frits gemerkt. Nadat de spelers enige minuten de grens van het toelaatbare zochten kwam bij hen het besef dat ze misschien vandaag toch zelf deze grens moesten bepalen. Het werkte wonderbaarlijk goed. Onbeholpen hard was het hier en daar wel, maar ronduit gemeen werd het volgens mij niet.

De Fivel heeft het overwicht in de wedstrijd. Met veel inzet wordt druk gezet op de spelers van Middelstum die er maar weinig raad mee weten. Achterin komen we nauwelijks is de problemen. Gerke is weer fit en vormt met Alderik een onverslaanbaar centraal verdedigingsduo. Ook de backs hebben weinig moeite met de vleugelspelers. Alles staat goed. Aanvallend zijn er kleine kansen waarvan er misschien ook wel eentje verzilverd had mogen worden. Middelstum speelt statisch en creëert bijna niets. Er is 1 uitbraak waarbij de rechtsbuiten de volledig vrijstaande spits niet bediend en een slap schot aflevert dat door keeper Jan eenvoudig wordt gevangen. Zo blijft het in de 1e helft 0-0.

De 2e helft laat grotendeels hetzelfde beeld zien. Middelstum moet winnen om zijn kampioenskansen te behouden en probeert meer te voetballen. Toch blijft De Fivel het betere van het spel houden. Er is veel meer beweging met veel intercepties en meer balbezit. Helaas zijn er niet veel meer kansen. Langzaamaan verstrijkt de tijd en stevenen we af op een daverende verrassing. Een (zeker niet saaie) 0-0 tegen de koploper. Tot vlak voor tijd. Een slordige kaats, een speler met ruimte, een droge schuiver, een (on)houdbare bal en een goal: 0-1. Zijn we er toch nog ingetuind.

In de slot seconden kopt Marco nog bijna de gelijkmaker binnen maar helaas gaat deze poging net voorlangs. Het blijft 0-1 en Middelstum is opgelucht/uitbundig.  Bij ons is er teleurstelling en ook een beetje opluchting. Hoewel winnen van Middelstum natuurlijk altijd leuk is, zou het vervelend voelen wanneer we als derde partij een eventueel kampioenschap beslissen omdat we, weliswaar ‘noodgedwongen’, net even wat te veel kwaliteit en loopvermogen hebben moeten inbrengen. De overwinning van Middelstum is weliswaar op basis van het spelbeeld niet verdiend, maar wel gegund en vandaag op eigen kracht verkregen. Nieuwolda was zondermeer het sterkste tegenstander die wij hebben gehad, maar het lijkt er toch op dat niet altijd de sterkste wint. En dat is ook wel fijn! Zo blijven er in de toekomst ook kansen voor de Fivel 3.0.          

 

Zaterdag 14 mei

Omlandia 4 - De Fivel 3.5

Uit in de Ommelanden!        5 - 1    (2-0).

(Arne, Bas, Beno, Dennis, Fokke,  Gert, Jaap, Jan, Jan Albert, Klaas Jans, Manu, Marthijn, Richard, Thijs en vlaggenist Jaap) 

Man, man, man, het lijkt het Eurovisiesongfestival wel. Voldoendes zijn hier bijna niet uit te delen. Je zou maar worden aangewezen om het verslag van deze wedstrijd te schrijven. Ben ik blij dat ik niet aan de  beurt ben. Hier weet ook ik geen chocola van te maken.  Afgezien van het vlakke kortgeschoren maar ietwat harde veld kan ik niets bedenken. Ja, de zon schijnt even, het hagelt wat, en weer schijnt even de zon. Van het weer kunnen we nog zeggen dat het wisselvallig is. Ons spel weet zelfs die kwalificatie niet te verkrijgen. Zeer matig is het en we zijn geen partij voor de betere tegenstander.

Waar moet je dan nog over schrijven. Het hoogtepunt van de wedstrijd betreft de dochter van Klaas Jans die langs de zijlijn fanatiek Jan Albert aanmoedigt. Randzaken dus. Van de veelvoud aan foute passes, slechte balcontroles en verkeerde keuzes kan je geen leesbare proza maken. We kunnen het hebben over het verdienstelijk debuut van Manu, maar wanneer je als team weinig aan de bal bent kan je als eerstejaars B’er (ja, de veldbezetting blijft een probleem) ook niet echt je stempel op het spel drukken. Wel bedankt Manu, Fokke en Bas voor het meedoen.

Misschien kan je het even hebben over het verschil in leeftijd. Senioren zijn het bij Omlandia denk ik overwegend wel, maar veteranen zijn het op een enkeling na nauwelijks. Op dat aspect krijgen we het er flink van langs. Verder hebben ze een bedreven  centrale-middenvelder die ook van een beetje mandekking niet echt onrustig wordt. Blijkbaar zit het 1e, 2e noch het  3e van Omlandia verlegen om extra spelers. In deze samenstelling had Omlandia hoger moeten eindigen.

Inzet is er gelukkig wel, en ook nog wat fabelachtig reddingen van onze vliegende keep , anders waren dubbele cijfers misschien ook wel in beeld gekomen. Een pluim voor de inzet. Het is de aanmoedigingsprijs die geïrriteerd in de hoek wordt gegooid.

Nee, ik geef het je te doen. Sla mij dit keer maar over. Misschien kan Marthijn een stukje schrijven. Die weet een nogal ongelukkige wedstrijd toch af te sluiten met een goal. Een soort Michiel Kramer maar dan anders. En anders vragen we Klaus gewoon. Die weet een troosteloze nederlaag toch nog in een soort van feestje te laten eindigen. Ik denk dat dat het beste is. Klaus, wil jij het stukje schrijven?

Dinsdag 10 mei

Poolster 4 - De Fivel 3.5         2 - 5  ( 0 - 2 )

(Alderik, Beno, Fokke, Gert, Jaap, Jan, Klaas Jans, Linus, Marthijn, Ricardo, Richard, Thijs en vlaggenist Jaap)

De resten van de bbq zitten nog tussen mijn kiezen wanneer ik naar de velden van Poolster rijd. Zomeravondvoetbal, ik ben er gek op. Heerlijk, ook om naar te kijken. De parkeerplaats is goed gevuld. In Spijk zijn ze niet gewend zuinig met ruimte om te springen waardoor ik mijn auto maar moeizaam kwijt kan. Dan maar die plek die waarschijnlijk niet mag. Priority parking!

De helden van vandaag zijn al met hun rondo’s bezig. Je ziet dat de meesten de nutteloosheid van het warmlopen inzien. Warmlopen? Het is 20+ graden. Een snelle blik leert dat er precies 11 spelers zijn en één vlaggenist. Alleen ik heb vandaag geen rol. Shit, dat wordt weer stukje schrijven. Net nu ik een writer’s block heb, en net nu ik de bierconsumptie wil minderen. Maar goed je moet je verantwoordelijkheid nemen dus zit ik hier achter mijn PC en aan het bier.

Over het veld kunnen we kort zijn. Weiland! Vermoedelijk was op de zaterdag het gras al lang, op deze dinsdag is dat zeker zo. Nee, zelf met onze slechte Fivel velden winnen we denk ik deze strijd. Ontspannen neem ik plaats in de dug-out voor een gezellig potje zomeravondvoetbal. We trappen af.

Al snel zijn de claims voor hands en buitenspel niet van de lucht. Hoezo gezellig zomeravondvoetbal? Voetbal is oorlog, voetbal is strijd. Niettegenstaande (heerlijk woord) de positie van beider teams op de ranglijst staat hier de eer van de Fivelboezem op het spel. Hier mag niet verloren worden.

We spelen in een enigszins aangepast systeem. Blessures of andere lichamelijk ongemak hebben zijn sporen in de selectie nagelaten. Daarbij zijn ook de boeren zenuwachtig voor naderend weer en dus afwezig. Alderik vervangt Gerke met veel flair, zowel in daad als in woord! Ricardo is meer loper dan de loper ooit zal zijn. Fokke is de laatste welkome aanvulling die ons een 11-tal kan laten zijn.

In de 1e helft hebben we het betere van het spel. Poolster is niet meer het team van 1 (of is het al 2) jaar geleden toen ze kampioen werden. Vanuit onze voorhoede wordt goed druk gezet op de wat onrustige verdedigers van Poolster. Marthijn komt na slecht uitverdedigen 1 op 1 met de keeper en scoort beheerst. De 2-0 is meer een counter waarbij de altijd onberekenbare Richard zijn tegenspeler goed uitkapt en netjes in de korte hoek afdrukt.

Het overwicht dat we hebben wordt helaas niet in meer goals uitgedrukt. De doeltreffendheid van Chris wordt toch zeer gemist. 2-1, ik heb werkelijk geen idee meer hoe die tot stand kwam. Laten we zeggen, hij lag erin. Rust.

Laat ik toch even iets langer stilstaan bij de rust. Normaal een moment om je team op te peppen. Dit keer werd het gebruikt om het team te wijzen op het feit dat je ook van jezelf kan verliezen. Geen gezeur tegen een scheidsrechter die reeds in eerdere wedstrijden bewezen heeft capabel te zijn. Gewoon uitgaan van eigen kracht.

2-2. Welk een onachtzaamheid. De bal valt plompverloren in de 16 en de spits wordt niets in de weg gelegd om te scoren. Even denk ik dat we de kluts zijn verloren. Poolster heeft zeker ook een paar bedreven voetballers en wanneer die de ruimte krijgen wordt het nog zwaar. Gelukkig pakken we na een minuut of 10 toch weer de draad op en krijgen we weer het betere van het spel. Wanneer Richard puur op snelheid en onberekenbaarheid alleen onreglementair gestopt kan worden in de 16 volgt een strafschop. Oh jee, wie moet die nemen? Ricardo claimt hem op Vincent Janssen achtige wijze en rond dito af. We hebben weer het voordeel.

De 2-4 komt met dank ook aan de scheidsrechter. Marthijn laat zijn verdediger de hielen zien welke op hem als een rode vlag op een stier werken. Marthijn weet nog net een pass te versturen alvorens van achter akelig geraakt te worden. Omdat de scheidsrechter voordeel geeft weet Jaap nog te scoren. Wellicht was een straf alsnog op zijn plaats geweest maar toch chappeau voor de scheidsrechter.

Omdat ik ook bij een verschil van 2 punten nog niet rustig op mijn stoel zit mag ook de 2-5 van Klaas-Jans na onzelfzuchtig afleggen van Linus (bedankt jongen, daar gaat mijn CVHJ-klassement) niet onvermeld blijven.

Wanneer ik echter hier stop met het verslag weet ik dat ik de hoon van Fivel 3.5 over mij heen zou krijgen. Niet ontbreken in dit verslag mag namelijk de wijze waarop Jan Bosma ons meermalen op de been hield met onder andere een uiterste redding uit de rechter hoek alsmede een ultieme strekking waarmee hij een inzet van Poolster net over de lat tilde. Hulde dus ook voor de keeper van de dag: Jan Bosma!

De loper (who’s been over run)

 

Zaterdag 23 april

De Fivel 3.5 - De Heracliden 5        1 - 2     ( 0 - 2 )

ScreenShot040-7.jpg

 

Oftewel het verhaal van de Paal en de Neus.

 

Zo op de fiets naar Zeerijp rijdend (want thuiswedstrijd+bier=fiets) vraag je je af of er deze keer genoeg spelers zijn. Vorige week waren we met (te) weinig. Terwijl we onze cracks hadden uitgeleend aan het tweede. Na de wedstrijd hebben we toen ons misnoegen kenbaar gemaakt. En zie daar, nu geen personele tekorten, wel een paar jongens die al een wedstrijd in de benen hadden maar dat werd gezien als een goede warming up. En JW die spontaan met ons meedeed en direct een basisplaats toebedeeld kreeg. Dank je jongens dit is weer de Fivel spirit zoals we die kennen.

Nu de wedstrijd! Eerst maar tegen de wind in. Er werd niet onaardig gespeeld en nadat we er achter kwamen dat lange ballen niets opleverden, kwamen we zelfs tot kansen. Een schotje net naast, een boogbal net op de lat, een aantal “vastlopers” in het strafschopgebied. Het ging de goede kant op. Even later. Een geweldige pass van Arne op de altijd snelle en alerte linkshalf. Die bij de keeper aangekomen geweldig wilde uithalen met z’n sterke linkerbeen. Het loeiharde schot werd echter een slap rolletje richting tweede paal waar Richard en de keeper op af sprongen. Nadat de stofwolken waren opgetrokken bleek dat de paal als overwinnaar uit het strijdgewoel kwam. De keeper weinig tot niets had en Richard een tot bloedens toe geschaafde knie. Dit belette hem echter niet om door te spelen. In de pauze werd trouwens de knie weer opgelapt. (Volgens ooggetuigen moet de paal toch ook wel een deuk opgelopen hebben. Maar dit terzijde.)

Zoals wel vaker maakten wij ook nu fouten. In dit geval twee!  En dus stonden we bij rust met 2-0 achter. Maar goede moed. Nu kregen we toch voor de wind!! En de keeper leek niet al te betrouwbaar. Daar moesten we toch van kunnen profiteren. Voor de wind hadden we, dat moet worden gezegd. En kansjes waren er ook, maar de niet zo betrouwbare keeper bleek opeens de hoge ballen tegen te houden. En anders was daar wel een doellat of het schot werd een halfzacht voorzetje waar niemand iets mee kon. Was dat het dan? Nee, ook de Heracliden kregen nog wat kansen. Uit één van hun uitbraken snelden ze naar voren en dicht bij ons doel aangekomen werd er flink uitgehaald. Gerke die in de baan van het schot stond wist niets anders meer te bedenken dan dit schot te blokken. Met zijn neus!! Je kunt je afvragen of dit een wijs besluit was. Maar hij deed het! Zere neus, 5 minuten KO. Maar geen doelpunt tegen. Weinig spelers zullen het hem na doen. Was dit het dan? Ja. Op wat gegrabbel van Dennis na eigenlijk wel.                                                                                                                                                   Hadden we de kansen in de eerste helft maar beter benut.

Tja als…

.

Zaterdag 16 april

Middelstum 4 - De Fivel 3.5         4 - 1       ( ? )

Kou en Gemiezer
(Arne, Bas, Bert-Jan, Frits, Gerke, Gert, Harry, Jan, Jan-Albert, Linus, Marthijn, Richard, Thijs en vlaggenist Jaap) 

Het begint een beetje te miezeren terwijl we naar Middelstum rijden voor de uitwedstrijd tegen de plaatselijke vv. Slechte voortekenen wanneer je moet aantreden tegen de koploper. Tel daar de harde wind bij op en je hebt je ingrediënten voor een moeizame middag. En koud was het ook nog eens.

Terwijl de scheidsrechter wil fluiten voor het begin staan we nog met 10 man in het veld. De bezetting was weer moeilijk compleet te krijgen. Gelukkig heeft Frits in zijn busje altijd een net pak, werk- en voetbalkledij klaar liggen (wees voorbereid op alles) dus komen we toch nog tot een compleet team (maar een toeschouwer minder). Wissels zijn er dan nog niet. Arne en Bas komen later na eerst wat hand-en-spandiensten voor het 2e.

We beginnen met de wind tegen. De tegenstander bakt er weinig van. Het is een volstrekt raadsel waarom Middelstum bovenaan staat in onze competitie. Misschien zijn ze spelers kwijt geraakt aan het 1e, want dat loopt op het naastgelegen veld uit naar een klinkende 7-0 overwinning. Dat wij geen gebruik weten te maken van de slechte dag van Middelstum komt door de volledige off-day van eigenlijk iedereen. Op het hobbelige veld zijn het aantal goede bal-aannames op één hand te tellen. Wat wij echter wel goed doen is het spel temporiseren. De ervaring van Jan Bosma is daarbij onmisbaar. Laat ik toch even de belangrijkste spelmomenten van de eerste helft op een rij zetten.
Middelstum schiet kansloos naast, Jan haalt de bal uit de bosjes, Gerke trapt uit.
Middelstum schiet hoog over, Jan haalt de bal uit de bosjes, Gerke trapt uit. 
Middelstum voorzet mist iedereen, Jan haalt de bal uit de bosjes, Gerke trapt uit.
Corner direct achter, Jan haalt de bal uit de bosjes, Gerke trapt uit. 
Zo kunnen we nog even doorgaan.

Al met al weet Middelstum toch nog 2x te scoren. De 1e keer na een steekballetje op de spits die beheerst scoort. De verdediging claimt buitenspel maar grensrechter en toeschouwers zien dat niet. De 2e keer verrast de linksbuiten Jan met een gemiste voorzet die rechtstreeks in de goal verdwijnt.
In de rust hoop ik nog dat we in de 2e helft de wind mee krijgen, maar echt veel vertrouwen lijkt er niet te zijn. Arne en Bas zijn Frits en Thijs komen vervangen. De eerste 20 minuten met wind mee hebben we ook wat meer controle op de wedstrijd. Wanneer de wind echter wat luwt raken we dat ook weer kwijt. De centrale middenvelder van Middelstum krijgt veel te veel ruimte en herneemt de controle over de spel. Zo komt het dan toch nog tot de 3 en 4-0. Gelukkig weten wij met wat opportunisch wind-mee-voetbal nog wel een ere-treffer te maken. Deze komt op naam van Marthijn. Een 2e was ook nog mogelijk geweest. Al met al een terecht 4-1 verlies. Toch blijft het gevoel dat er vandaag meer te halen was geweest wanneer een paar spelers wel de vorm hadden gehad. 1 of 2 misschien?   

De Loper/bankzitter

Zaterdag 09 apri 

Nieuwolda 1 - De Fivel 3.5            9 - 0   ( 3 - 0 ).

Geen scores en geen verslag !!.

Zaterdag 12 maart

De Fivel 3.5 - De Pelikanen 5       0 - 4    (0-0)

Geen scores voor het 3.5 elftal

Zaterdag 05 maart

De Fivel 3.5 - NEC Delfzijl 6 (2-0)


(Arne, Barry, Beno, Fokke, Gerke, Gert, Harry, Jaap, Jan, Jan Albert, Klaas Jans, Ricardo, Richard)
Week na week kreeg Fivel 3.5 teleurstellingen te verwerken. Te koud, te nat, te weinig, te zat, steeds was er wel een reden waarom de wedstrijd niet door kon gaan. Ziek werden sommige spelers ervan. Anderen gingen in arren moede maar op wintersport. Je moet toch wat. Maar dan is er op een mistige zaterdagochtend toch het verlossende woord. De velden liggen er geweldig bij. Als we er dan toch iets op moeten aanmerken is het dat ze opeens verrekte ver van de kantine liggen. Een probleem dat door de tegenstander overigens als minder hinderlijk word ervaren.
Ondanks de vele afwezigen hoeft er op de opstelling niet gepuzzeld te worden. Met de aanwezigen is als het ware maar één team te maken. Iedereen kan op zijn beste positie staan. Alleen de invulling van sluitpost en bank is nog onzeker. Gelukkig valt het 1e uit waardoor 'reserve' keeper Jan, die als 6e reserve bij het eerste had moeten aantreden, toch zijn positie onder de lat kan innemen. Voor de bank weten we Ricardo en Fokke nog te strikken. Fokke weet zijn slee met Duitse snelheid midden in de nacht van Val de Ski tot Zeerijp te sturen en Ricardo heeft ook nog watt energie over.
Meteen bij aftrap maken wij gebruik van het thuisvoordeel. Waar de tegenstander moeite heeft om op onze uitstekende grasmat elkaar te vinden pakken wij het initiatief. Al gauw resulteert dat in een corner en een eerste grote kans. Op de doellijn weet Richard de door Barry voor geslingerde corner op fabuleuze wijze over de goal te werken. Kort hierna zien wij dat een politieauto zich enigszins verdekt opstelt op een parkeerplaats naast het veld. Zou er verdacht gegokt zijn op het resultaat van onze wedstrijd? Wanneer er van matchfixing sprake is kennen wij de verdachte. Gelukkig gaat deze consternatie aan de spelers voorbij. De Fivel blijft het middenveld domineren en de backs Harry en Jan Albert hebben de vleugelspelers van NEC in hun zak. Kleine uitbraken worden door het centrale duo Beno en Gerke gesmoord, en ook vlaggenist Jaap speelt een foutloze wedstrijd.
We blijven goed tikken en kansen creëren. Uit een diepe bal van Barry weet Richard dan eindelijk de verdiende openingstreffer te maken. Alle adviezen om op dit snelle veld niet de lange bal te hanteren worden hierbij door Barry genegeerd. Richard die toch al aan het lopen was gaat er vol goede moed achteraan. Zijn schaduw, met de ogen meer op Richard dan op de bal gericht, krijgt de bal op de rug waarna deze voor Richard zijn voeten valt. Nadat een 2e tegenstander knap wordt uitgekapt weet Richard met een soort lob, schot, volley (bij Richard weet je dat nooit) prachtig af te ronden. 1-0!
Wat volgt is een feest van gemiste kansen. Voor de toeschouwers valt er veel te genieten. Met hoofdcoach Schuil langs de lijn om de vorm van zijn 6e reserve keeper te peilen weet ook de rest van het team dat kleine beetje extra uit zichzelf te halen. Me dunkt echter dat de spitsen van het 1e zich nog geen zorgen hoeven te maken.
In de 2e helft zijn Harry en Gert gewisseld voor Fokke en Klaas Jans. De Fivel zoekt naar het spel van voor de rust, maar NEC weet niet veel meer te produceren dan schoten van afstand, meestal over de goal. Harry moet er weer in voor Jan Albert die zich verstapt op die ene oneffenheid in het veld. Na een kwartiertje zijn de automatismen weer terug. Wanneer Andre Team Richard vrij voor de keeper zet weet deze de opgelegde kans niet te verzilveren. Meer goede kansen volgen voor Jaap, Ricardo, Fokke en Klaas Jans. Uiteindelijk weet Barry in 2 pogingen wel de keeper te verschalken. Smoort zijn 1e poging nog op de keeper, de 2e wordt bekeken in de goal gekruld. Zo komt de eindstand van 2-0 op het bord, want ook qua inhoud doen wij niet onder voor de tegenstander.
Een verdiende overwinning na een goede wedstrijd. Uit de trainingsleer is bekend dat rust belangrijk is voor een sporter. Na deze wedstrijd zou ik bijna zeggen: "Nooit meer trainen jongens!"
Note: vanwege de slechte staat van velden bij de Fivel is deze wedstrijd gespeeld op het kunstgras van NEC

Zaterdag 12 december

Corenos 4 - De Fivel 4     2 - 2      (1-1).

De wedstrijd van afgelopen zaterdag tegen Corenos 4 eindigde in 2-2. De wedstrijd ging gelijk op. Corenos opende de score. Een vrije trap werd gekeerd door keeper Dennis, maar in de rebound was hij kansloos. Gerke Reiffers maakte er 1-1 van. De keeper van Corenos had geen kijk op een vrije trap van hem. Vlak voor rust werd het 2-1 voor de Roodeschoolsters. Een corner ging er rechtstreeks in. In de tweede helft werd de druk op het doel van Corenos steeds groter en de verdiende gelijkmaker viel een minuut of tien voor het einde. Blijkbaar had Gerke goed gekeken naar de eerste goal van Corenos. Ook hem lukte het om de bal uit een corner in één keer in het doel te krijgen.

Positief was dat de geopereerde Jakob Meyer al weer bij de wedstrijd aanwezig was. Negatief was de sleutelbeenbreuk van Roelof de Jong.

 

ScreenShot033-5.jpg

ScreenShot034-4.jpg
ScreenShot035-4.jpg

20151212_154410.jpg

Zaterdag 14 november

Stedum 3 - De Fivel 3.5       2 - 2    ( 0 - 2 )

(jan-albert, barry, beno, bert-jan, chris, dennis, egbert, gerke, gert, harry, jaap, jan, marthijn, martin, richard, roelof)

"Gaat het wel door?" Dat is de meest gestelde vraag op de watiseraandehandgroep. Terwijl om ons heen alles afgelast wordt, blijven wij in afwachting van de definitieve afmelding. Ja, het gaat door, want... Wetra gras en veel zand in Stedum. Ik weet niet of iedereen er blij mee was. Ook ik had moeite mij op te laden voor de meest belangrijke trivialiteit in het leven, nadat ik de avond ervoor met verbazing de ontwikkelingen in Parijs had gevolgd. Maar voetbal is naast oorlog ook verbroedering. Als er al sprake is van angst geldt dat slechts de angst voor scheidsrechterlijke dwalingen. Aanslagen op lijf en leden komen gelukkig minder voor.

Zo stapten wij dus om half 3 het hoofdveld van Stedum op. Stuk voor stuk lichamen die de Grand Slam of Darts een behoorlijk sportievere uitstraling zouden kunnen geven (Of dit moment kijk ik Lewis-Smith). Het veld is inderdaad in speelbare staat. Wat zeg ik; vlak als een biljartlaken en kortgeknipt als Arjan Robben.  Gewoon een top mat.  De tegenstander is niet veel jonger dan wij, al is dat natuurlijk afhankelijk van wie dat in ons elftal uitspreekt. De scheidsrechter ouder en kleiner (de hele wedstrijd zelfs vrij onzichtbaar, op één moment na).

We beginnen lekker. Er wordt goed getikt en we zijn de bovenliggende partij. Met het 4-4-2 systeem staan wij net iets aanvallender dan onze collega's van het andere oranje. We krijgen kansen en vooral veel corners. Met de wind een beetje schuin mee weten Chris en Barry deze stuk voor stuk gevaarlijk voor te brengen. Het gevaar van Beno bij corners is bij menig tegenstander bekend. Het gevaar Roelof niet en dus is na een minuut of 15 de 0-1 een feit.

Met meer vertrouwen spelen we meer vooruit, echter niet beter. Stedum komt weer wat in de wedstrijd, zonder echt gevaarlijk te worden. Na een kwartiertje van zwalken pakken we de draad weer op. Tegen het einde van de 1e helft speelt Marthijn Barry, strak in de dekking, aan. Zijn overstapje zorg voor veel verwarring en de bal caramboleert voor Jaap zijn voeten. Jaap schut wat tegenstanders van zich af en brengt de bal in het doelgebied. Stedum is volledig verrast en Roelof kan de bal met een simpel hakje tot in de goal verlengen. 0-2.

Na enkele minuten volgt de rust.  Tijd voor fris bloed. Bert-Jan komt voor Harry en Richard voor Chris. Ook Stedum heeft wat nieuwe jongere krachten ingebracht in de tweede helft, maar het gevaar van de snelle rechterspits wordt door Jan-Albert vakkundig geneutraliseerd. Weer zijn wij gevaarlijker, ook door de snelheid van Richard voorin. Na 15 minuten in de 2e helft weet Jaap met een voorzet Roelof vrij voor de keeper te zetten maar zijn direct uit de lucht genomen volley gaat net voorlangs. Het had wellicht de definitieve nekslag betekend.

Niet veel later fluit de scheidsrechter voor een vermeende handsbal van Gert rond de middenlijn. In plaats van ons te organiseren verkiezen wij de discussie met de scheidsrechter (geen goed idee!). Stedum breekt uit. Beno erkent het gevaar wel, maar juist via zijn been verdwijnt het schot van de Stemer met een boog over Dennis in de goal (onmogelijke hoek of niet). Er gloort weer hoop voor Stedum.  We houden echter goed stand en blijven we gevaarlijker dan Stedum.

Martin is inmiddels het bezichtigen zat en komt de moegestreden Gert vervangen. Nu spelen we opeens met twee spelers bekend van krant en tv in het team.  Wanneer Richard onderuit wordt gelopen in het strafschopgebied, en meteen daarna ook Barry, ziet de scheidsrechter er weinig in. Kansrijk was het niet, maar er binnen is er binnen en overtreding is overtreding.

Dan is er opeens een uitbraak van Steem. Voor we er erg in hebben wordt vanaf de linkervleugel de rechterspits de diepte ingestuurd. Wederom is Jan-Albert de situatie meester en weet de bal over de achterlijn te spelen. Maar dan is er toch de onzichtbare scheidrechter. Vanaf Stemer helft klinkt zijn fluit, Penalty! Onterecht? Wat mij betreft zeker, het leek mij een normaal duel. Maar ook in het betaald voetbal zegt men dan wel eens: "we hadden niet in die situatie moeten komen". De penalty verdwijnt onberispelijk in de goal 2-2.

Nog flink wat te spelen terwijl hier en daar de krachten wegvloeien. Roelof 'die ene misser blijft je bij' verlaat het veld voor Egbert en even later komt Jan voor Marthijn om de wedstrijd gecontroleerd uit te spelen. Zo gebeurt het ook. Teleurstelling om 2 verloren punten (égalité) maar ook trots op de broederschap (fraternité). Op naar het bier (liberté)

De Loper

20151114_143303.jpg 20151114_144503.jpg
20151114_143245.jpg 20151114_143326.jpg

Zaterdag 31 oktober

De Fivel 3.5 - Nieuwolda 1    1 - 5      ( 0 - 2 )

Afgelopen zaterdag moesten we aantreden tegen het 1e elftal van Nieuwolda, dat om onbegrijpelijke redenen door de KNVB weer eens een seizoen bij ons is ingedeeld. Normaal gesproken calculeer je dan 3 verliespunten in, maar wat is bij ons nou eigenlijk normaal? Bovendien speelden we een thuiswedstrijd, en hadden wij in het verleden al niet vaak genoeg aangetoond dat wij dan ook tegen de toppers punten konden halen? Niets is onmogelijk, dus begonnen we vol goede moed aan de wedstrijd. Na 10 minuten was het echter al wel duidelijk dat het vanmiddag wel een hele zware klus zou worden om punten te halen tegen deze tegenstander. De stand was toen al 0-2 en het zag er naar uit dat het daar niet bij zou blijven. Maar in plaats van bij de pakken neer te zitten (er waren trouwens ook geen pakken!) begonnen we met wat meer elan te voetballen, en waren vooral in het 2e gedeelte van de 1e helft de bovenliggende partij. We kregen kansen, maar wisten die helaas niet op waarde te schatten. De tegenstander kreeg in die periode helemaal geen kansen meer, waardoor we de rust ingingen met nog steeds diezelfde 0-2 tussenstand. Dat gaf in ieder geval nog enige hoop voor de 2e helft. De grootste klap kregen we echter in de rust te verwerken, want onze dynamische middenvelder Barry, die de laatste weken zo goed op schot was, mocht of moest (?) op de reservebank bij het 1e plaats nemen. Nou hadden wij wissels genoeg, want in tegenstelling tot de andere wedstrijden hadden wij een selectie van maar liefst 16 man, maar toch? Het blijkt echter maar weer eens te meer, dat ons elftal zeer geschikt is om de spelers (nou ja, sommige dan!) naar een hoger niveau te tillen. Een soort opleidingselftal voor spelers die ook op hoge leeftijd nog deel uit kunnen gaan maken van het 1e elftal. Barry droomde al van het maken van de winnende goal voor het 1e, waarmee hij zich bijkans onsterfelijk had gemaakt. Het werd echter niet de winnende, maar hij zorgde er wel voor dat er in ieder geval nog een gelijkspel (1-1) uit het vuur werd gesleept. Met dank aan ons elftal uiteraard, maar daar heb ik behalve Barry niemand iets over horen zeggen. Maar goed, wij hadden ook nog een 2e helft te spelen, en het leek erop dat wij met een aantal frisse krachten niet kansloos waren. Nieuwolda maakte echter al vlot de 0-3, maar nog gaven wij ons niet gewonnen. Marthijn zorgde er met een fraaie kopbal voor dat we toch echt niet voor spek en bonen meededen. Naarmate de wedstrijd echter vorderde werd het steeds moeilijker om in de buurt van het vijandelijk doel te komen. Nieuwolda had daar geen moeite mee en scoorde nog 2x , waarna de uitstekend fluitende scheidsrechter Meijer uit Delfzijl het fluitsignaal gaf voor het begin van de 3e helft. Goed gespeeld, geen punten, maar desondanks staan wij nog steeds op een verdienstelijke 5e plek. De 4 ploegen boven ons zijn echt een maatje te groot, maar het moet mogelijk zijn om zo tussen plek 5 en 7 te eindigen, en dan hebben we het dit seizoen goed gedaan. Behalve een opleidingsploeg zijn wij ook een ploeg die de realiteit niet uit het oog verliest.

Een gepensioneerde Grijze Wolf.

ScreenShot008-5.jpg ScreenShot009-10.jpg
ScreenShot010-5.jpg ScreenShot011-9.jpg

Zaterdag 24 oktober

De Fivel 3.5 - Corenos 4     3 - 2      ( 0 - 0 )

De oranje helden deze middag: Jan, Thijs, Gerke, Manfred, Harry, Jan Albert, Gert, Barry, Bram, Chris, Marthijn, Martin, Frits, Jan de V. en Ricardo.

Als je niet schiet, kun je niet scoren….

Het affiche De Fivel – Corenos doet een aantal van ons witjes wegtrekken. Ontmoetingen uit het verleden waren vaak goed voor onterechte nederlagen tegen veredelde jeugdteams. Gelegenheden waarbij de Roodschoulsters gekleed gingen in tenues van het zowel het tweede, derde, als A-elftal lagen velen vers in het geheugen. De messen waren kortom geslepen en we bereidden ons voor op een potje loopgravenvoetbal.

In de kleedkamer werd de tactiek van de verschroeide aarde besproken en stuurden Jakob en Aart ons in een 4-4-2 formatie het veld op. De coaches gaven de middenvelders nog mee vooral in een kommetje te gaan spelen. Niks punt naar voren dus…

Eenmaal op het veld schatten we de kracht van de tegenstander in. Wel een paar jonge jongens, maar toch ook spelers van respectabele leeftijd en omvang. We gaan er voor!

We beginnen sterk en draaien een soepel eerste half uur. We ruiken de openingstreffer. Bram kopt uit de enige corner die wel voor het doel komt op de lat. Helaas moet el presidente vlot daarna het veld verlaten met een onduidelijke blessure. Mooie kans voor Martin om zijn eerste minuten van het seizoen te draaien. We blijven sterker, maar zoeken het doel te hoog. De ietwat corpulente Corenosgoalie behoeft daardoor nauwelijks in actie te komen. We rusten met 0-0.

Ook na rust zijn we beter. Corenos trekt zich steeds meer terug en ons centrum met Gerke en Manfred haalt elke beginnende counter uit het spel van de bezoekers. We drukken door en eindelijk scoort beginnend pensionaris Chris de verdiende 1-0. Gretig gaan we op zoek naar meer. Helaas verslapt onze concentratie en uit een ingooi staat er zo maar een tegenstander oog in oog met Jan. Onze betrouwbare sluitpost is kansloos en we moeten de gelijkmaker toestaan. Kleine tegenvaller, waar onze ervaren ploeg natuurlijk zeer goed mee omgaat. We laten ons niet uit het tweede (jammer…) veld slaan en nemen het vijandelijke doel weer onder vuur. Pogingen die echter veelal eindigen in het vangnet. Maar ja, als je niet schiet kun je niet scoren… De druk wordt groter en groter en na een korte corner kopt Marthijn Oranje weer op voorsprong. We laten ons natuurlijk niet nogmaals verrassen en als Barry besluit om het maar eens met een laag schot te proberen staat de derde Riepster goal op het bord.

In de slotfase hadden Martin en Jan zich onsterfelijk kunnen maken door zich bij het rijtje doelpuntenmakers te scharen. Hun functionele techniek haperde echter bij de afronding. Diezelfde techniek van Jan, of het gebrek er aan, leidde in de slotfase nog een counter van Corenos in. Na het laatste fluitsignaal van Jan nr. 3 stond er zo een 3-2 stand op het wedstrijdformulier. Met de tweede overwinning van het seizoen op zak nestelen we ons stevig in de middenmoot.

Na de derde helft sluiten we ietwat beneveld, maar trots de deur van de kantine. Vol goede moed stappen we de wintertijd in!

Van het middenveld

ScreenShot004-5.jpg 20151024_154338.jpg
20151024_154735.jpg 20151024_143219.jpg

Zaterdag 17 oktober

 

De Pelikanen 5 - De Fivel 3.5     1 - 1       ( 0 - 1 )

Afgelopen zaterdag mochten we weer aantreden  tegen de damsters van de Pelikanen 5. Aan het begin van de week zagen we op de lijst dat we wel eens met een grote selectie  ( 17 spelers) Naar Appingedam zouden kunnen gaan. Uiteindelijk hadden we 15 spelers om een aardig voetballend elftal neer te zetten. Toen het eerste fluitsignaal klonk, Probeerden we goed druk te zetten vanaf eigen helft, om er vervolgens met een diepe bal snel uit te komen via onze buitenspelers. Het lukte ons aardig om de goed combinerende damsters  van ons doel te houden. En zelf hadden we een heel aantal mooie kansen om zelf de score te kunnen openen. Toch bleef het lang 0-0. Met kunst en vlieg werk en soms pech in de afronding van ons, bleven de doelpunten uit. Tot dat Barry in de 30ste minuut besloot maar eens uit te halen van een meter of 20, onhoudbaar vloog de bal in de linker bovenhoek. Er volgden nog een paar kansen, maar we gingen met een 0-1 voorsprong aan de thee. De tweede helft, Bleef de bal lange tijd in bezit van de pelikanen, zonder dat er echt gevaar uit kwam. Toch kwam de gelijkmaker, Nadat thijs de bal tegen de onderarm kreeg, werd de vrije trap in de verre hoek geschoten. Met wat verse krachten werd geprobeerd om weer op voorsprong  te komen. Er kwamen nog wel een aantal mogelijkheden, Maar  bij ons was de energie toch ook een beetje op. In de allerlaatste minuut  werden we nog  1 keer gevaarlijk, door een snelle aanval , waardoor we met 3 man richting de keeper gingen. Maar helaas keek de keeper de bal naast. En moesten we genoegen nemen met 1 punt, En konden we ons zelf opladen voor de derde helft.                                      

Volgende keer beter.

20151017_143035.jpg 20151017_143054.jpg
20151017_143118-1.jpg

Zaterdag 03 oktober

KRC 2 - De Fivel 3.5    1 - 3       ( 0 - 3 )

(Barry, Beno, Bram, Chris, Gerke, Gert, Harry, Jan, Marthijn, Michel, Richard, Roelof, Tjomme, Thijs)

KRC uit. Wanneer het uitgesproken wordt schieten diverse spelers al in de stress. “KRC uit, nee dan ben ik er nooit, dat weten jullie toch?”. KRC Uit. We benaderen het als een waar degradatieduel. KRC staat op 0 punten uit 2 wedstrijden, wij op 1 uit 3. Er staat kortom wat op het spel. Het degradatiespook waart rond op het KRC sportcomplex. Degradatie uit de 6e klasse 19, het zal ons toch niet gebeuren. KRC uit. Het veld ligt er onberispelijk bij! Dat mag ook wel eens gezegd. Vlakker dan de velden die we doorgaans tegenkomen en gras van een hoogte waar een bal kan rollen. Niets dan lof voor de terreinknecht. Ook een pluim voor de kantinecommissie, Hertog Jan uit de fles! Ja, dan weet je waar je 90 minuten voor bikkelt. Terwijl KRC zich in de kleedkamer uit de wedstrijd speelt door Ede Staal uit de gettoblaster te laten schallen zet coach Aart ons in de kleedkamer op scherp. Ondanks de wetenschap dat KRC 1 vandaag vrij is, hebben we er vertrouwen in.

KRC uit. Er staat een prachtig team in het veld. Een 65 jarige in de spits en een bijna 65 jarige neger in het doel. Daar tussen een keur aan werkers, lopers en vooral voetballers. Bovendien een sterke bank om eventuele calamiteiten op te vangen. We denken bij KRC zeker enkele 1e elftal spelers te herkennen maar ook de jeugd is goed vertegenwoordigd. Het is duidelijk: we hebben te maken met een kleine vereniging dat moet roeien met de beschikbare riemen. Van een veredeld 1e is geen sprake we zijn aan elkaar gewaagd. De wedstrijd begint meteen goed. KRC mag aftrappen, wij doen het. Het eerste balbezit is een feit. De Nederlandse school getrouw laten we de bal even rustig rond gaan. Controle houden is een vereiste. De voorin geposteerde snelheid wordt door ons goed gebruikt. De buitenspelval van KRC werkt meer niet dan wel. Het levert kansen op en corners. In de 8e minuut weet Beno (dit keer met het been) uit een corner van Barry te scoren. De extatische manier waarop dit gevierd wordt exemplarisch voor de scherpte. Het vergeten bedankje aan Barry wordt je vergeven Beno.

KRC probeert nu wat meer het initiatief te nemen. Vooral 1e elftalspeler nr. 14 weet met eenvoudige lichaamsschijnbewegingen veelvuldig gevaarlijk door te komen, maar tot echte kansen komt het niet. Het vooruit voetballen van KRC geeft ons wat meer ruimte achter de KRC linies. In de 27e minuut loopt Barry de tegenstander te irriteren met wat kappen en draaien en stuurt met een fijne pass de loper weg over links. Uiteraard heeft loper eerbied voor grijze haren en geeft met een puike voorzet de Grijze Wolf een kans op zijn eerste goal als 65 jarige. Dat leeftijd voor de grijze wolf geen rol speelt blijkt wanneer hij vakkundig afrond. 0-2!

Loper heeft nu in de gaten hoe de linkerkant moet worden bespeeld. In de 32 minuut met Gerke aan de bal neemt hij weer een aanloop voor een sprintje langs de lijn. De pass komt en de ruimte ligt open. De voorzet strak voorlangs weet Marthijn er alert in te prikken. 0-3! Dat voelt veilig tot Marthijn vlak voor tijd al te fel uitvalt tegen de scheidsrechter en voor 10 minuten het veld mag verlaten. We waren nog zo gewaarschuwd door Jacob: “Geen bommetje!”  De thee smaakt goed. We zijn blij dat we ons even mentaal kunnen voorbereiden op de numerieke minderheid. Kleine omzettingen en met Tjomme en Michel twee frisse krachten erin voor Gert en Thijs. We trappen weer af.

De frisse krachten zijn er niet voor niets, ook KRC heeft frisse jongere krachten ingebracht. We moeten alle zeilen bijzetten en dat lukt goed tot ook bij ons de buitenspelval even hapert. 1-3! Wanneer de zondaar het veld weer in mag is er toch wat opluchting. 11 tegen 11 moeten we het toch kunnen bolwerken. Inderdaad zijn de beste kansen in de 2e helft weer voor de Fivel al heeft KRC wat meer het initiatief. Dat initiatief raken ze kwijt wanneer de aanvoerder van KRC voor de 2e keer een vieze overtreding op Barry maakt. Terwijl de scheidrechter naar zijn kaarten zoekt gooit Barry de bal richting de KRC aanvoerder. De kaart die de scheidsrechter inmiddels gevonden heeft, kan daarmee gelijk twee keer worden gebruikt. Met twee bepalende spelers van het veld volgt een periode waarover weinig te verhalen valt.

De laatste 10 minuten gaan op het tandvlees voor de 40, 50 en 60 plusser, te meer daar het 15 à 20 minuten worden. Scheutig is de extra tijd voor blessures en al te opzichtig tijdrekken. We houden vol. Het blijft 1-3. Een koude douche voor KRC. Deze koude douche komen wij zelf niet veel later ook tegen. Lekker douchen is er in Kantens niet bij. Dan maar naar de Fivel waar we de overwinning en de verjaardag van Chris vieren en ons het bier nog eens goed laten smaken met als stralend middelpunt natuurlijk de scorende pensionado Chris Timmer.

 

De Loper

ScreenShot054.bmp ScreenShot053.bmp
ScreenShot056.bmp ScreenShot055.bmp

Zaterdag 19 september

NEC Delfzijl 6 - De Fivel 3.5             4 - 0        (2 - 0).

 

Net als de vorige weken was het aantal beschikbare spelers door uiteenlopende oorzaken minder dan gehoopt. Bovendien hadden enkelen al aangegeven dat ze absoluut geen hele wedstrijd konden spelen, vanwege werk of niet fit zijn. Maar er stonden, vanwege de overbezetting van de Delfzijlster kunstgrasvelden pas om kwart voor 4(!), toch tien Oranje-hemden in het veld en Linus, die zich daar geheel vrijwillig voor had opgeofferd, had tussen de palen plaats genomen.  Veel plezier beleefde hij daar aanvankelijk echter niet. In de eerste pakweg twintig minuten kregen de Delfzijlsters twee kansen die even zovele doelpunten opleverden. Daarna herpakte De Fivel zich en leek optisch zelfs de sterkste. Eigenlijk gold dat voor de hele wedstrijd. NEC liet zich bij balverlies namelijk direct terugzakken op eigen helft en Klaas Jans, die dit keer de schone taak van het spelverdelen had, kreeg op onze helft alle ruimte de bal aan te nemen en er nog een eindje mee te lopen bovendien. Maar daarna...? De hele wedstrijd wreekte zich gebrek afspeelmogelijkheden en als die er wel waren, onzuiverheid in de passing. 
De tweede helft werd, doordat de beste Delfzijlster krachten aan de kant bleven, het overwicht nog groter. Een Fivel-doelpunt leek in de lucht te hangen. Hoewel? Het aantal echte kansen was zeer beperkt. Chris leek een mogelijkheid te krijgen, maar de bal sprong weg en de tegenstander schoot hem keihard in het gezicht van onze grijze wolf. Dizzy en met de nodige verwondingen in mond en aangezicht, moest hij het strijdperk verlaten en was het maar goed dat we super-sub Frits nog achter de hand hadden. We bleven aandringen, maar nadat een van de NEC-toppers weer binnen de lijnen was gebracht en er een onoverzichtelijke situatie ontstond in ons doelgebied kopte een andere NEC'er op de doellijn de 3-0 binnen. Aangeslagen voltooiden we de wedstrijd en toen onze vlaggenist Jaap het kennelijk ook niet meer zag zitten en bij een duidelijke buitenspel situatie verzuimde te doen waarvoor hij daar stond, werd het zelfs nog 4-0.
De uitslag was geflatteerd, maar de overwinning van NEC volledig terecht. Het was duidelijk dat de Delfzijlsters meer kwaliteit, zeker in doeltreffendheid, binnen de lijnen hadden dan De Fivel. We kijken vol verlangen uit naar onze eerste overwinning!
 
Beno
20150919_171720.jpg 20150919_173822.jpg
20150919_154919.jpg 20150919_171808.jpg

Zaterdag 12 september

De Fivel 4 - Omlandia 4       1 - 3      ( 1 - 2 ).

.

De Fivel 3,5 verliest van stug Omlandia 4

Elke zaterdag is het weer spannend welke van de 25 spelers meedoen met het gezelligste elftal van Riep. De angst om niet te spelen is kennelijk zo groot, dat het lastig is überhaupt een elftal op de been te brengen.

Desondanks staat er om half drie een meer dan representatief elftal op het veld. Met opvallende namen als de sterkhouders Linus en Bram en ons eeuwige talent Frits.

Dan de wedstrijd. Het derde en een half elftal gaat voortvarend van start. In de 15e minuut valt dan ook het eerste doelpunt: Omlandia scoort op miraculeuze wijze in het doel van de gastheren (1-0!). De hoop op een goed resultaat gloort bij de fanatieke supporters: wordt het een middag om niet snel te vergeten? Helaas. Tien minuten later is Dennis in acute kleurverwarring, en levert de speelbal in bij een blauwhemder. De 1-1 ligt in het net en de rollen lijken te zijn omgedraaid. Mouwen opstropen lijkt het devies. In de 35e minuut krult een speler van Omlandia echter de bal over de muur en tegen de touwen (1-2). Dit is tevens de ruststand.
Met een warme kop thee in de rust wordt de tactiek nogmaals doorgenomen. De moegestreden Linus wordt vervangen door de altijd energieke Roderik. Vol goede moed beginnen de oranje krijgers aan de tweede (want maar 45 minuten tot de derde) helft.

De eerste 20 minuten komt het elftal ongeschonden door. Dit ziet er goed uit! In de 65e minuut krijgt Gerke de uitgelezen kans om het 3,5e terug in de wedstrijd te brengen: Marthijn wordt onregelmentair tot stoppen gebracht, waarna de bal resoluut op de stip wordt gelegd. Helaas voor Gerke -en een ieder die het elftal een warm hart toedraagt- mist hij op onfortuinlijke wijze de penalty.

Deze mentale tik komen de spelers niet meer te boven. En de 1-3, uit een volley, is slechts voor de statistieken. Na 90 minuten fluit de scheidsrechter voor het eindsignaal. En de spelers spoeden zich naar de kantine voor de derde helft. Daarin vloeit het ruim blondschuimend bier als vanouds en wordt er nog lang nagepraat over deze spannende partij.

Volgende week weer een nieuwe kans!

Afz. Arne vanuit een zonnig Kreta

 

20150912_144706.jpg 20150912_144733.jpg
20150912_153429.jpg

 

 

20150912_150737.jpg

Zaterdag 05 september

De Heracliden 5 - De Fivel 4                     1 - 1   (0 - 1).

Voor vierde voelt punt als overwinning

 

Zaterdag stond voor het vierde ,,Heracliden oet" op het programma. Een pittige tegenstander, waar vorig seizoen nog fors van verloren werd.

Al snel bleek dat de tegenstander elkaar makkelijk kon vinden. Toch kwam De Fivel ook al vlot wat meer aan het voetballen, wat zowaar een doelpunt opleverde van de doorgebroken Richard. Zijn niet al te harde schot verraste de keeper en de bal verdween via de binnnenkant van de paal tergend langzaam in doel (0-1). Al snel sloeg de irritatie toe bij de tegenstander, wat resulteerde in een paar zware overtredeingen, vooral Richard moest het ontgelden. De scheidsrechter bedekte alle met de mantel der liefde en weigerde maatregelen (geel of rood) te nemen.

Zowel De Fivel als De Heracliden kregen wat kansen, maar de 0-1 bleef tot de rust op het bord staan.

De tweede helft kwam De Fivel meer onder druk te staan. De Heracliden voetbalde iets makkelijker, wat uiteindelijk ook resulteerde in de gelijkmaker. Gezien het spelbeeld realiseerde De Fivel zich dat een gelijkspel misschien wel het maximaal haalbare was. Er werd hard gewerkt en met hart en ziel verdedigd, maar de druk werd langzamerhand groter. Na een paar duels in het strafschopgebioed, waar al een paar keer geschreeuwd werd om een penalty, besloot de scheidsrechter na een overtreding van Roelof (van der Wiel) de bal op de stip te leggen. Keeper Dennis kreeg echter klaar wat Cillesen nog nooit gelukt is; hij stopte met een weergaloze duik de penalty. De rebound was een prooi voor de Riepster verdeiging (vooral altijd meelopen). Hiemee werd Dennis man of the match, want de 1-1 werd werd uiteindelijk over de streep getild.

Het gelijkspel werd later in Zeerijp als een overwinning gevierd in de kantine.

Bertjan.

 

20150905_143252.jpg

20150905_143258-2.jpg

20150905_161301-1.jpg 20150905_161310.jpg