Home » Verslagen » 2014 - 2015

De Klaas Bos Bokaal

Ongeveer anderhalf jaar geleden begon ik ‘opnieuw’ met voetballen. Enige malen had ik aan de zijlijn gestaan maar uiteindelijk dacht ik, we beginnen weer in Fivel 4.

Hoe moet je Fivel 4 beschrijven. Voor het overgrote deel voetballers beter dan ik, en hier en daar voetballers beter dan u en ik. Op voorhand voelde ik mij er thuis. Voetbal is geweldig maar kameraadschap is misschien nog belangrijker. Dat vindt je terug in Fivel 4. Met het nodige respect keek ik op naar de 60+ spelers die nog steeds, en niet zonder inbreng, deelnemen aan het spelletje. Ik weet dat de 60+ spelers twijfelen over een vervolg in de 11x11 competitie maar laat ik vooropstellen, jullie zullen altijd een voorbeeld voor mij zijn.

Afgelopen zaterdag was het toernooi om de Klaas Bos Bokaal. Ook ik mocht opdraven, want 45+. De minimum eis was 35+ maar wij van de Fivel nemen seniorenvoetbal heel serieus. Dit jaar waren wij volgens de speaker ook het met afstand oudste team. Onze jongste speler was 47 en gemiddeld kwamen we tot 54. Leuk om dat eens expliciet te horen. Het is iets waar wij ons tijdens de competities vaak druk om maken. Wanneer je in gemiddelde leeftijd al 20 jaar verschilt (in je nadeel) is de lol van het spelletje er doorgaans snel af.

Het is daarom ook niet verwonderlijk dat de 7x7 competitie ook bij ons de nodige discussie geeft. Wanneer de KNVB binnen de 11x11 blijkbaar niet voldoende differentiatie geeft (Noordpool) of teams onderling niet voldoende respect voor leeftijdsverschillen tonen (laat ik geen namen noemen) is het moeilijk de motivatie bij ieder te blijven behouden.

Na deze kritische kanttekening wil ik mij richten op de Klaas Bos Bokaal. Door mijn late aansluiting bij het team ken ik, in tegenstelling tot mijn teamgenoten, Klaas Bos zelf niet. Aanvoerder Chris Timmer heeft mij tijdens zijn speech in elk geval goed geïntroduceerd in Klaas Bos. Klaas Bos en ik zouden elkaar prima kunnen verstaan. Respect voor leeftijd, elkaar en respect voor de liefde van het spelletje voetbal.

We vonden het terug in het veld. Alle teams wisten zich er met speels gemak aan te conformeren en wisten zonder wanklank de eindresultaten te accepteren. Het was een gemoedelijk maar zeker niet gezapig toernooi. Ik dank alle deelnemende teams voor een sportief en gezellig toernooi. Eindstand? Geen idee en niet belangrijk. Het was een leuke dag

De Klaas Bos Bokaal zal ik zoals het nu lijkt slecht één keer mee maken, maar uit de snoeptrommel van zijn weduwe neem ik één tekst mee: “Respect”.

Er kleeft een beetje een Gözübüyük gevoel aan het woord maar met onderling respect en waardering vinden we ons volgend jaar hopelijk terug in een sportief nieuw veteranen voetbal seizoen.

Fivel 4 - NEC Delfzijl 6 3-2 Roelof de Jong match-winner!

Afgelopen zaterdag stond de thuiswedstrijd tegen NEC Delfzijl op het programma. NEC draait een puike competitie en staat keurig op een 4de plek. En dat voor een elftal dat ook grotendeels uit oudere spelers bestaat. Dit team sjoemelt niet en heeft een grote vaste kern spelers waaruit geput kan worden, allemaal met een veteranenleeftijd. Extra knap dat ze het zo goed hebben gedaan deze competitie.

Tegen de Fivel 4 liet NEC ook verzorgd spel zien, al leidde dat nauwelijks tot gevaarlijke kansen voor hun. Bij de Fivel 4 - zonder Giacomo, Thijs, Benedict, Jakob, Klaas en Dennis - was er eveneens sprake van een verzorgde opbouw, mede doordat Linus en Barry Bakker centraal op het middenveld speelden. Het spel golfde mooi op en neer. Na een minuut of tien kreeg Michel Keller het op zijn heupen en haalde hij van verre opeens uit. De bal belandde in de bovenhoek achter de verbouwereerde keeper van NEC. Een pracht van een doelpunt. Michel liep weg alsof hij elke week van dit soort doelpunten scoort, maar ik had hem nog nooit op het doel zien schieten, laat staan in het doel zien schieten. Wel comfortabel zo'n onverwachte voorsprong. Een klein kwartier later werd het nog gekker, want toen scoorde Gerke uit een vrije trap. Vanaf ruim 25 meter kogelde Gerke de bal op het doel en dan heeft een keeper het nakijken. Ik heb hem al vaak van zo'n afstand zien scoren en hij blijft dat maar doen.

NEC probeerde wel wat terug te doen, maar de verdediging van de Fivel, met in het midden weer eens de onvermoeibare schrijver/acteur Beno, gaf geen krimp. Ruststand 2-0. Dat was lekker thee drinken.

Met wat nieuwe spelers ontwikkelde NEC na de rust meer en meer druk en werden de middenvelders van de Fivel steeds verder terug geduwd. Die druk leidde tot de aansluitingstreffer van NEC, 2-1. De Fivel kwam er niet meer goed uit en veel passes bereikten niet meer een medespeler. Ik begon me op mijn eenzame post voor zorgen te maken. Er waren nog 30 minuten te spelen en hoe lang zouden we dit volhouden, vroeg ik me af. Niet lang daarna wist de Fivel het verschil toch weer uit te bouwen tot 2 doelpunten: een puntgave counter over diverse schijven belandde via Linus bij de meegeslopen Roelof en deze tikte de door twee verdedigers van NEC en

  1. 9 gemiste bal beheerst in het net: 3-1. Een mooie beloning voor Roelof, die op de linkerkant alle posities bezette tijdens deze wedstrijd en na een lange periode van blessureleed terug is.

Dat was hij al tijdens de 3e helften, maar die andere helften smaken nog beter. De wedstrijd leek me gespeeld, maar NEC zette opnieuw aan en wist de 3-2 te scoren uit een mooie aanval. Daarna waren er meerdere hachelijke momenten in het strafschopgebied van de Fivel, maar de voorsprong werd door de Fivel over het eindsignaal getild. Eindelijk weer eens een overwinning, zeker niet onverdiend, maar ook wel wat gelukkig. Het was een leuke veteranenwedstrijd, één van de weinige die we nog hebben, en ook NEC vond het prima zo.

Nr 9

De Fivel 4 - Noordpool 3     1-4

Op de Noordpool worden de mensen doorgaans niet zo oud, dat is een gegeven. Daar kan je lang en kort over lullen en één van de karakteristieken van het 4e is: “daar gaan we lang over lullen”. Wij worden nooit vrienden met de Noordpool. Toegegeven, de meesten zijn de kwaadste niet, maar ze zijn zo f*#%! jong. Ook dit keer keken we weer tegen een ruime 46-24 ervaringsvoorsprong (gemiddelde leeftijd) aan bij de start van de wedstrijd. Een generatie verschil. Ok, op de Noordpool wonen dan niet de beste voetballers, maar wat aan techniek ontbreekt wordt toch redelijk goedgemaakt aan snelheid, wendbaarheid en loopvermogen. We hadden het er, zeker mentaal, knap moeilijk mee. Ook de ter elfder ure, of was het rond middernacht, uit een kroeg in Leiden opgetrommelde versterking (Arne en David) deed daar niets aan af. Toch kan je daar niets dan bewondering voor hebben. Dat je je rond middernacht in een kroeg in ver Leiden laat verleiden in Zeerijp te gaan voetballen. En dat je dat dan ook nog eens zeer behoorlijk doet (voor een minuut of 10). Sterkte met je enkel David.  Arne ging iets langer mee en bleek er ook na de wedstrijd nog niet genoeg van te hebben.  

Voetballend ging het zeker in de eerste helft nog prima. Het centrale verdedigingsduo bestaande uit Bert-Jan en Arjo stond als een blok, en ook de overige posities waren goed bezet: Roelof en Thijs als backs, Arne en Gert op links en rechts midden en Jaap, Giacomo en Chris voorin. Het tikkie-takkie liep weer als vanouds met Barry als spil centraal in het midden. We hadden het betere van het spel. Terecht kwamen we dan ook op een 1-0 voorsprong door Giacomo. De Noordpool leek het smelten nabij maar kwam verrassend terug in de wedstrijd door een vrij trap waarbij de muur er niet goed uit zag. Wij wijten het aan aardbevingsschade al is het de vraag of bevingsschade een muur dusdanig uit positie kan brengen. De rust ging in met 1-1.

Over de tweede helft kunnen we wel kort zijn. Een vlotte 1-2 tegen waarbij onze verdediging er even niet fris uit zag. Een eerste speler vluchtte met kramp in de kuiten naar de dug-out, een tweede met pijn in de enkels. Met frisse inbreng en moed moest het tegenoffensief gestalte krijgen. In zekere zin lukte dat ook vrij redelijk. Er waren kansen voor Frits, Giacomo, Jaap (nog een kopbal op de paal) en Chris maar de counters van de Noordpool waren ons te veel. Ook een late penalty van Chris kon daar niets meer aan veranderen, temeer daar deze er niet in ging.

Dan moet je het toch weer hebben van de 3e helft. Je wilt het daar niet op aan laten komen, maar als het zover komt moet je er ook gewoon staan. Nog even doorzetten om toch nog iets van je wedstrijd te maken. Glorieus was daar natuurlijk weer onze overwinning. Aan doorzetters geen gebrek in het vierde. Zet deze jongens paardenworst van slager Paapst uit Winneweer voor en ze gaan weer als een speer. Dat smaakt weer naar meer!

     

 

VVSV ’09 3 – De Fivel 4       6-3  

Vissers weten het net beter te vinden

6-3, Een verlies waar je mee kan leven. Als je dat zegt weet je eigenlijk ook dat je niet uit het juiste topsporthout gesneden bent. Maar goed, op 40+ jaar moet en kan je sport natuurlijk iets anders benaderen.

Toen het 4e vertrok richting Ulrum was de zin als vanouds. In onze herinnering was VVSV 3 één van de betere teams. We konden echter weer rekenen op mooie aanvulling vanuit het 3e, 2e en zelfs één A-speler. Onderweg in de auto zingt Nick Cave ons wat moed in: “We’re gonna have a real good time”. Elke wedstrijd begint op 0-0. Ulrum is best wel een pokke eind weg. Zo’n plek die je nog moet beschrijven aan de thuisblijvers. Desalniettemin geeft de Wikipedia niet veel onderscheidende karakteristieken: “Ulrum was vroeger een welvarend dorp”. Right! Wij hebben er niet veel meer van gezien dan het voetbalveld en de kantine. Bij binnenkomst grijnsden ons de zeevaarders snoeten toe, één enkele zeevaarders pet ook. Dat zag er veelbelovend uit. Leeftijdsgenoten om en nabij zaten er gezellig aan de koffie. Zeebenen maar niet noodzakelijk ook voetbal benen. Ook wij nemen eerst nog plaats in de kantine. Dan komen 2 jeugdige spelers binnen. Als op commando staat ook de bemanning van de U-093 op. Tijd voor de omtrekkende bewegingen. Zoals het in deze omgeving gewoon is monsteren we de bemanning/tegenstander. Gemiddeld iets jonger en ook twee aanvallers waar nog luieruitslag vermoed kan worden. Moeilijk, maar te doen. De eerste 30 minuten blijkt dat ook. We tikken lekker mee. Wel een beetje in het Ajax systeem dus tot noemenswaardige kansen leidt het niet. Overmoedig door ons voortreffelijke spel besluiten we tot een aanvallende wissel. We brengen wat meer snelheid in de voorhoede. Door zijn langdurige blessure waren we het magere rendement van deze spits een beetje vergeten, maar desalniettemin schiet hij 5 minuten later één van zijn zes kansen erin: 1-0. Blijkbaar is dit echter ook de wake-up call voor VVSV want de gelijkmaker ligt er al snel in en voor de rust krijgen we ook een 2e tegengoal te verwerken.

De 2e helft is er één zoals je die als neutrale toeschouwer graag ziet: goals en kansen over en weer. Allereerst  de 3-1 voor VVSV. Na een ogenschijnlijk mislukte aanval van ons komt er toch nog een voorzet die er door Roderik op sublieme wijze wordt ingefrommeld: 3-2. We denken weer in de wedstrijd te zitten maar dan is VVSV er weer met de 4-2. We beginnen aan wat met een beetje fantasie gerust een offensief genoemd mag worden. Kansen zijn er voldoende maar alleen de grijze wolf weet er met een fraaie schuiver één van te verzilveren, 4-3. Het is ons echter vandaag niet gegeven lang te genieten van vernieuwd vertrouwen en elan. Met een fraai schot in het kruis (van de goal) staat het korte tijd later al weer 5-3. Het is de genadeklap die we niet meer te boven komen. VVSV rond de wedstrijd in stijl af met opnieuw een fraai schot in het kruis, AU! Een wedstrijd verloren op doeltreffendheid, anders niet. Met hetzelfde gemak had ook 10-10 kunnen zijn, of 10-11. Na Corenos thuis een goed herstel. Een enkele A’er, B’er of anderszins jeugdige in de teams is niet zo erg, Als het maar leidt tot een leuke wedstrijd en dat was het ondanks het verlies zeker. Tegen 5 uur namen we weer onze plaatsen in aan tafel 4 bij de Fivel. Hoewel prinses Margaretha afwezig was smaakte het bier ons goed en bleef dat doen tot in de late uurtjes.

Tot slot: Arjo, Jan-Willen, Roderik en Herman bedankt voor jullie inbreng. Deze is weer zeer gewaardeerd! 

De Fivel 4 - Corenos 4                      0 - 9

 Jammer dat het zo is afgelopen. Vrijdagavond via gemeenschappelijke APP werd bekend gemaakt welke spelers uitgenodigd waren voor de wedstrijd tegen Corenos. Er waren in totaal 24 afmeldingen dat is enorm aantal dus probeer dan maar een elftal op de been te krijgen. 14 spelers bij het vierde waarvan 2 spelers later kwamen opdagen maar dat  was bekend. Opstelling invullen en kenbaar gemaakt aan de spelers. Tja kwamen het veld op en dan zie je wat ons te wachten stond dat kon toch niet waar zijn!!!!. Over de wedstrijd kan je heel kort zijn en omschrijven als "konden het lang niet doen" we deden ons uiterste best en dat is groot compliment voor het elftal.

Jammer dat de voetbalvereniging Corenos net als vorig jaar en hun thuiswedstrijd dit seizoen gebruikt maakt van jonge spelers, jammer.

DE FIVEL 4

Je bent jong en je scoort wat!

12:15, het is nog rustig in de kantine. Gaat de wedstrijd wel door? Ja toch wel, Keeper Henk Zantinga is zich al aan het klaarmaken in de kleedkamer. Ook de aanvulling vanuit het derde is er al. Na 5 minuten ga ik mij ook maar eens omkleden. Ik ben noodwissel vandaag. Ik hoop met mijn blessure geen risico te hoeven nemen, maar zal toch de maatregelen moeten nemen die een ‘oud’ lichaam zo nodig heeft: spier verwarmende zalfjes, enkels intapen en een uitgebreide warming-up.

Als ik naar buiten loop groeten mij twee jongens. Goed opgevoed denk ik nog en ik kijk even rechts naar het wedstrijdbord. Moeten de A’s ook spelen? Tegen wie? Nee, de A’s spelen niet. Nog meer jeugd druppelt binnen, maar kort daarna ook wat meer belegen mannen. Langzaam wordt duidelijk waar dit heen gaat, wij zijn immers de enige middagwedstrijd. Jongens van net 20 die een wedstrijdje van hun pa gaan kijken? Nee, dat is een utopie, hoe netjes opgevoed ook.

Op het veld wordt de opstelling bekend gemaakt. Flink wat afwezigen dus onze oudgedienden zullen vandaag veel speelminuten moeten maken. Zal de ervaring dan nog wat betekenen? De eerste 5 minuten wordt er leuk getikt, maar al snel blijkt dat we het op pure snelheid en bewegelijkheid moeten afleggen. Na een hard schot ligt de bal er voor de 0-1 in. Wat volgt is geen wedstrijd. Tot het einde proberen we vooruit te voetballen, maar na tientallen ‘counters’ waarbij we op pure snelheid worden geklopt door de jeugdige tegenstanders staat het 0-9. We zijn blij wanneer het, te vroeg gefloten, eindsignaal klinkt.

In de 3e helft ligt naast het bier ook het wedstrijd formulier op tafel. Over de leeftijd doen ze in elk geval niet geheimzinnig. Dat is dan wel weer positief. Twee jongens van 18, één van 19, twee van 20 en één van 21 jaar. Ook nog iemand van 71 jaar staat op het papier, maar aan de koppen op het veld te zien was dat alleen op papier. Het was een wedstrijd om te vergeten.

Jongens, goed gewerkt. Henk, Egbert, Michel en Jan-Albert van het 3e, bedankt voor jullie deelname. Succes ook komende dinsdag wanneer jullie mogen aantreden tegen Corenos 3.

 

De Fivel 4 - St Viboa /Hunsingo 7     2 - 2

Goals: Giacomo en Arne uit een strafschop.

St Viboa /Hunsingo 7 - De Fivel 4  7-2

 Zaterdag 4 april togen we naar Winsum om te spelen tegen het combinatie-team van Hunsingo en Viboa. Gespeeld werd er op de velden van Hunsingo, waarop al net zo weinig gras bleek te staan als op de velden van Viboa. Vlak was het wel en dat gaf de Fivel de stimulans om er een gemotiveerde warming-up tegen aan te gooien. Uiteraard zonder de Grijze Wolf, want die loopt altijd zo van de kleedkamer naar de middenstip om af te trappen.

Die strakke voorbereiding  beloofde volgens de aanwezige Fivel-watchers veel goeds. Die watchers bestonden deze middag uit de deskundigen Linus, Roelof en nr. 9. De laatste twee waren te geblesseerd om te spelen, terwijl Linus in strakke training is voor de 1/2e marathon van Rotterdam en hij zich dus geen blessure kan permitteren en dat gebeurt altijd wanneer hij speelt.  Vandaar zijn afzegging. Ook Thijs, Arne en Giacomo hadden afgezegd, zodat aanvulling van het derde team nodig was: Aalderik van der Ploeg, Barry Bakker, Bert-Jan Huizing, Martin Martens en Martijn Brontsema zorgden ervoor dat we compleet waren. Coach Aart prefereerde deze middag een familiefeest en had de avond tevoren nog met zijn assistent Jan Bosma gebeld om zijn tips en tricks door te geven.

Die tips en de goede warming up leidden ertoe dat de Fivel verrassend sterk uit de startblokken kwam en terwijl de watchers net op hun plastic kuipstoeltjes in de zon plaats hadden genomen, stond het al 1-0. Barry Bakker stuurde met een fijn pasje Martijn Brontsema op pad, deze kapte de oudste verdediger van het veld vakkundig uit en verschalkte de keeper van STVH op mooie wijze.

Daarna bleef de Fivel sterk. Met name de driehoek Barry - Martin - Aalderik draaide erg soepel en Barry liet zien dat 15 jaar rust niet ten koste van zijn spel is gegaan: hij was balvast en strooide met de ene steekpas na de andere. Zo zette hij Martijn nogmaals vrij voor de keeper, maar dit keer had Martijn geen succes. De watchers waren verbaasd over het lamlendige spel van STVH; dat team stond immers vrij soeverein tweede. Voordat ze van de verbazing bekomen waren bleek dat STVH een uiterst effectief team is: de volgende drie aanvallen leverden 3 doelpunten op en opeens stond de Fivel achter. Daarbij moet wel aangetekend worden dat Dennis sterke met zwakke momenten afwisselde. Het vervelende is dat die zwakke momenten voor een keeper vaak fataal zijn. Tel daarbij op een buitenspelsituatie, waarbij de telkens met het hoofd naar grond sjokkende scheidsrechter - kennelijk eierenzoekend - de resoluut vlaggende Bas Huizing ten onrechte negeerde, en de 3-1 is verklaard. Deze snelle achterstand viel niet goed bij de Fivel, de kopjes gingen naar beneden en de fut was er grotendeels uit.

Na de rust kwam daar weinig verandering in en de irritatie liep alleen maar op, omdat de scheidsrechter, die inmiddels een donkere zonnebril had opgezet - kon die de eieren misschien nog beter zien - , niet of nauwelijks floot voor de forse aanslagen op de benen van spelers van de Fivel.

De rapen waren helemaal gaar, toen de scheidsrechter een Fivel-muurtje verweet onvoldoende afstand te nemen en hij weigerde aan te geven waar de muur dan wel moest staan. Toen hij riep dat ze in Zeerijp zeker niet tot 9 kunnen tellen, was voor Gerke de maat vol en vertelde hij de scheidsrechter dat deze een pannenkoek was, of daar op leek, of woorden van gelijke strekking.

Een gele prent was het gevolg en Gerke moest er tien minuten uit. Hij nam plaats naast de watchers op een kuipje in de zon. De muur ging demonstratief op 15 meter staan en de daarop volgende vrije trap werd door Dennis losgelaten en door de spits ingeschoten: 4-1. Kort daarop gaf de verdienstelijk ingevallen Frits een voorzet voor eigen doel en was het wederom dezelfde spit die 5-1 aantekende. Niet lang daarna werd het zelfs 6-1, en dat was geen kunst met een afwezige laatste man. De watchers vreesden dat het wel eens boven de tien zou kunnen eindigen, zeker toen ook Chris er met een blessure af moest. Maar door de komst van Jacob en Jan kreeg de Fivel toch weer meer grip op het spel en ging de bal eindelijk weer eens van voet naar voet. Zowaar leidde dit nieuwe elan nog tot een doelpunt van wederom Martijn Brontsema.

Het slotstuk was voor STVH. Eindstand een teleurstellend en geflatteerd verlies met 7-2. Aanstaande zaterdag is de return in Zeerijp en met een iets mindere voorbereiding en een wat slechter veld kan er dan best een beter resultaat gehaald worden, want de watchers hebben deze competitie wel betere tegenstanders gezien.   

De Fivel 4 – Poolster 4  ( 2 – 2 )

Om 19:00 uur fietsend van de kantine naar huis zie ik de wedstrijd terug in de bomen. Standvastig staan ze in de eeuwig waaiende wind, leunend om bij de eerste kans terug te buigen. In wedstrijden heb je soms niet zo in de gaten hoe ook de omstandigheden bepalend kunnen zijn. Op ‘t Hoogeland in maart is wind mee of wind tegen best een verschil. Dat bleek op zaterdag 21 maart. We hadden de wind tegen, we bogen, leunden, maar braken niet.

Rond kwart over één kom ik aan op mijn fiets. Mijn blessure geeft mij de weelde ruim een kwartier na aanvang te arriveren bij het veld en ik plaatst mijn fiets in de stalling waar 4 toeschouwers schuilend voor de regen de wedstrijd al staan te bekijken. Het weer is niet best. Ik neem plaats naast Alderik en maak een opmerking over de snelheid van het spel dat langs de lijn doorgaans bepaald lager lijkt te liggen dan in het veld.  In de 3e helft laat ik mij vertellen dat juist in het eerste kwartier het tikkie-takkie spel (waar het 4e zo om bekend staat) te zien was geweest. Helaas, door mij is dit gemist dus ik kan daar niet over verhalen. Wel zie ik een redelijk evenwichtige wedstrijd waar Poolster iets beter staat en met een zondagsschot Dennis verrast. Met 0-1 wordt gerust.

De 2e helft neem ik plaats in de dugout. Warm is het ook daar niet (zouden de spelers enig idee hebben welke ontberingen ik door moet maken?). Wind mee heeft het 4e iets meer controle over de wedstrijd. Toch worden we na een klein kwartier verrast door een uitzonderlijk verre tegenwindse uittrap van de keeper waarop de Poolster spits zeer adequaat reageert. 0-2.

Met coach Aart duid ik de situatie. Winnen zal nu moeilijk worden maar een gelijkspel zit er nog wel in.  Zoals een coach betaamd is Aart vol vertrouwen. Van Chris heeft hij nog niet veel gezien dus daar moet nog wat komen denkt hij.  Door zijn vertrouwen krijg ook ik meer hoop.

Arne wordt langzaam wakker uit de droom die hij thuis op de bank was begonnen en pakt zijn rol op het middenveld.  “Der Kaiser” van het 4e dirigeert zijn troepen en schakelt zelf ook een tandje bij. Jammer dat deze speler zijn veelbelovende loopbaan bij de Fivel opgeeft voor een lectuurshop in het westen des lands. We gaan hem missen.

Poolster wordt inmiddels gek van de zwervende spelers. Gebrek aan systeem kan ook een kwaliteit zijn. Wanneer Giacomo nu weer eens links opduikt wordt zijn actie in extremis met de hand gekeerd. Door een speler, dus…penalty. Gerke schuift deze bekwaam binnen, 1-2.

Even loopt het bij de Poolster niet meer. Er wordt geklaagd en verweten. Zelden is dit een  recept voor succes en vandaag is daarop geen uitzondering.  Fivel 4 vecht zich terug in de wedstrijd en krijgt kansen. De kans die er geen was gaat erin. Na een wat verwarrende situatie krijgt Chris randje 16 de bal. De onrustige situatie ervoor verstilt in een moment van rust. Zoals bij Messi alles makkelijk lijkt, lijkt het dat ook even bij Chris. Aanname, blik op de keeper, lob, goal. Logisch. Bijna zijn eerste balcontact. Een wereldwissel van coach Aart.

Met 15 minuten te gaan 2-2 tegen de koploper. Dan weet je wat er gaat komen: druk. Bij bosjes zien we de spelers van het 4e vermoeid omvallen, maar vooral ook weer opstaan. We zien Giacomo nog de 3-2 op de schoen hebben, maar Dennis ook de 2-3 er nog uithouden. Wanneer de scheidsrechter fluit voor het einde zijn we vooral tevreden. Een prachtig resultaat.

De 3e helft hebben we vrij spel. Zonder tegenstand veroveren we meter na meter en filosofisch weten we, ondanks de te vieren verjaardagen, onze leeftijd te relativeren. Tegelijkertijd laten we ons als connaisseurs de door Chris en Aart meegebrachte paardenworst goed smaken. Wist ik de slager dan zou ik er hier reclame voor maken. Voetbal zonder derde helft is geen voetbal. Een derde helft zonder voetbal is geen derde helft. Zaterdag is mooiste dag van de week.

VV Nooitgespeeld - Fivel 4
 

Afgelopen zaterdag stond voor het 4e de altijd lastige uitwedstrijd tegen VV Nooitgespeeld op het programma. In alle opzichten een gedenkwaardige wedstrijd. Voor het eerst dit seizoen was iedereen aanwezig en kon het 4e in zijn volledige bezetting afreizen naar Nooitgespeeld. We zouden in onze sterkste samenstelling kunnen aantreden. Dat zouden we kunnen, ware het niet dat in de kleedkamer het aloude anciënniteitsprincipe maar weer eens van stal werd gehaald. Onder aanvoering van grijze wolven in schaapskleren werd de coach volledig overruled en mochten alle 50minners een plaats op de bank innemen. Uiteraard viel dit daar niet in goede aarde. Frits gaf aan dat hij de boel dan wel even zou gaan verbouwen, Dennis vloog erin zoals alleen hij erin kan vliegen en Arne begon een betoog over pensioenplannen en dat het nu toch echt wel eens tijd werd daar aan te gaan denken. Alleen Roelof opperde iets over een blessure en dat het eigenlijk niet eens zo slecht uit kwam. Giaccomo probeerde uit alle macht de kortsluitingen te verhelpen. Een rechter moest eraan te pas komen, maar deze bleek zoals te verwachten volstrekt onbetrouwbaar (want 50+) dus diens uitspraak werd ras terzijde gelegd. Het hoger beroep loopt.


Kortom de wedstrijd tegen VV Nooitgespeeld is nooit gespeeld en de vraag dient zich aan of deze ooit nog wordt gespeeld. Na de nodige herschikkingen over de auto's werd de terugreis aanvaard. Weet het 4e zich te herpakken

Viboa 6 - De Fivel 4               3 - 2        (0-2).

 

Eén grasspriet maakt nog geen voetbalveld: het vierde verliest op de toendra van VIBOA 6 (3-2)

Als ik voor een wedstrijd tegen VIBOA naar Winsum rijd, dan hoop ik altijd op één ding: laat ons als-je-be-lieft niet spelen op ‘veld drie’. Als ik zaterdag het sportpark oploop, dan ligt het hoofdveld er verlaten bij. Helaas bespeur ik geen hoekvlaggen en op het tweede veld(je) spelen tweeëntwintig pubers al een wedstrijd. Dan hoor ik snel het slechte nieuws: het vierde is weggestopt op het gedoemde veld. In de kleedkamer aangekomen zie ik wel een goed elftal (return of the baker) en ook niet onbelangrijk; de zon schijnt volop! Dat is normaliter toch dé garantie voor een mooie wedstrijd..?

Veld drie: een trainingsveld op minimaal 5 minuten lopen van de kleedkamer. Met Giacomo loop ik naar het veld en wij filosoferen over mogelijk vervoer (een taxi zou rendabel kunnen zijn). Ook denk ik aan mijn slechte ervaringen: irritante wedstrijden, stakingen door onweer en vooral de nederlagen spelen door mijn hoofd. Als wij er eindelijk zijn, struikel ik over het gammele bruggetje. De sfeer van verlaten Oost Duitse industrie komt mij tegemoet. In niets voldoet het beeld nog aan de illusie van mijn fantasie als voetballer.

Het vierde elftal speelt in alle opzichten op het laagste niveau. Met onze succescoach Aart nemen wij de 90 minuten wél serieus. Natuurlijk kan het spel fysiek, technisch en tactisch beter. Als de scheidsrechter op zijn fluit blaast, vergeten wij echter deze beperkingen en wanen wij ons niet minder dan Robben, Cruijff of Wilkes. Op ‘veld drie’ word je helaas met beide voetbalschoenen op de grond gezet. De grasmat is geen grasmat, want er is geen gras. De harde akker past goed bij zijn troosteloze omgeving. Als pretentieuze prutser moet ik er stiekem een beetje van huilen. Ineens zie ik mijn elftal in ‘t juiste perspectief: zijn we dan toch niet zó goed? Bijna sla ik door met relativeren, maar gelukkig weet ik mij bijtijds te herpakken.

Vol goede moed start ik dan ook aan de wedstrijd. Met een vernieuwde achterhoede speelt Roelof als linksback (!) een puike eerste 20 minuten. De opbouw verloopt veelvuldig via hem, en via zorgvuldige aanvallen heeft het vierde elftal de overhand. Na twee mooie aanvallen scoort Giacomo op schitterende wijze. Vooral zijn volley bij de 2-0 is majestueus. Helaas valt Roelof daarna geblesseerd uit en is het elftal totaal onherkenbaar. Er is onrust in de ploeg en van enige opbouw is geen sprake. Na een ongelukkige 2-1 wordt er vlak voor rust zelfs gelijk gemaakt uit een scrimmage (2-2).

De tactische aanpassingen in de rust bieden geen houvast. In de tweede helft is bij een aantal spelers de pijp leeg, terwijl VIBOA juist jonge en irritante spelers inbrengt. Hierdoor daalt het niveau onder de (pijn)grens: Marthijn heeft de 3-2 op zijn schoen, struikelt en loopt met de bal op de doellijn… maar krijgt de bal niet tegen de touwen. In een rommelige tweede helft krijgt het vierde een penalty tegen na een onnodige handsbal van Arjo (2-3). Deze domper komen de veteranen niet meer te boven. De tobbende scheidsrechter fluit voor het einde van de wedstrijd en het vierde elftal leidt een zure nederlaag.

Na afloop geef ik een aantal handen na een vervelende middag in Winsum. Vorige week hebben we een uitstekende overwinning geboekt en voelde ik mij Wilkes. Vanmiddag is weer een desillusie die ik snel wil vergeten… Gelukkig heeft een wedstrijd ook een derde helft en hebben wij de nare smaak vakkundig kunnen wegspoelen in de kantine.

Eind goed, al goed…

 

 

RZ Baflo - De Fivel 4                          1 - 2                (1-0).

Wat een overwinning op RZ Baflo die verdiend was over de gehele wedstrijd. We kwamen aan op het sportpark en gingen ons omkleden. Ook nu weer werd de opstelling bekend gemaakt door Aart met verrassingen erin. Eerst dan maar even een ferme warming UP die gade geslagen werd door Roelof die helaas nog niet fit genoeg was voor deze wedstrijd. Scheidsrechter floot voor aanvang van de wedstrijd en gelijk nam RZ Baflo heft in handen met een paar losse flodders op Dennis. We probeerden het ook ondanks de sterke tegenwind werden er een paar leuke acties niet doeltreffend afgemaakt. Na een kwartier speelde de buitenspeler met een boogbal op zijn medespeler die de bal in één keer op de slof nam waar Dennis geen antwoord op had. Danny werd een paar keer door zijn tegenstander hard aangepakt waar de scheidsrechter mild voor optrad maar desondanks kwam hij een paar keer gevaarlijk voor de goal. Na twintig minuten weer een voorzet die weggewerkt werd door Dennis maar helaas liep hij een vervelende blessure aan zijn vinger op en kon niet verder spelen. Jan Bosma was zijn vervanger en hield zijn doel schoon t/m aan de rust.

Tweede helft: Klaas en Chris werden vervangen door Richard en Marthijn Brontsema. Nu was "Het Vierde" die de lakens uitdeelde. Alderik werd laatste man en Gerke die het middenveld ondersteunde waardoor Arne of Manfred dieper gingen spelen. Na een kwartier werd dat beloont met een doelpunt, Danny kreeg een mooie voorzet over links die hij prachtig inkopte 1-1. Baflo schrok hier zo van dat er verscheidene spelers niet meer wisten waar ze moesten lopen en zochten de zijkant op zodat ze gewisseld konden worden voor spelers uit tweede elftal maar gelukkig hadden die net een wedstrijd achter de rug, ja dan krijg je meer ruimte op het middenveld en dat werd dan ook redelijk goed uitgespeeld. Tja dan een leuke actie van Arne die met een hakbal zijn tegenstander wou uitspelen, dat lukt nooit, maar toch kreeg hij dat voorelkaar en speelde zich prima vrij en haalde uit 1-2. Dit was leuk en vertrokken we weer naar Zeerijp met 3 punten in de zak. Jongens die ons hebben geholpen HARTELIJK DANK.

De Fivel 4 - Viboa 6                            2 - 2              (0 - 1).

Op 14 februari moest het vierde onverwacht vroeg weer de wei in. Een plotselinge stralende lentedag was voor die dag voorspeld en aanleiding voor Dirk Jan om contact met de veteranen uit Winsum op te nemen en de wedstrijd tegen Viboa 6 in te lassen. Het was inderdaad een ongekend zachte dag in deze winter die eigenlijk nauwelijks een winter is geweest. Na ruim twee maanden van inactiviteit had iedereen ook wel weer zin in een wedstrijdje, maar de spieren bleken toch nog behoorlijk stram. Bij de gasten uit Viboa minder. Op het zachte en daardoor zware veld speelden de Winsum-ers in de eerste helft een soepele pot en het vierde liep van het kastje naar de muur. Omdat de spitsen van Viboa erg slordig met de kansen omsprongen bleef de schade echter beperkt. Alleen een goed geplaatst schot wist Dennis niet te pakken te krijgen, een aantal andere keren lag hij goed in de weg. Het vierde stelde daar vrijwel niets tegenover, aanvallen waren schaars want de ballen werd op het middenveld veelal weer verloren. Coach Aart schudde zijn hoofd en greep in de rust krachtig in, enkele spelers werden gewisseld en de aanval werd versterkt met Giacomo die op het middenveld telkens op een overtal aan tegenstanders was gestuit. De wijzigingen kwamen het spel van het vierde ten goede en in de eerste 25 minuten van de 2e helft lag het initiatief niet langer bij Viboa maar bij de Fivel. De constante druk leidde tot fouten bij Viboa en al vrij snel wist Giacomo met een mooi geplaatst schot de gelijkmaker te maken. Niet lang daarna reageerde nr 9 alert op een foute balbehandeling van de laatste man van Viboa en scoorde hij de 2-1. Er leek nog meer in het vat te zitten maar paal en lat stonden verder succes van Giacomo in de weg. Viboa putte daar kennelijk moed uit want ze namen het initiatief weer over. Inmiddels waren de echte veteranen van Viboa vervangen door jongere spelers en daardoor werd de druk steeds groter. Vlak voor tijd leidde een en ander tot succes, alhoewel daarvoor wel wat hulp van de Fivel nodig was. Dennis ging onder een hoge bal door - over de grond houdt deze piloot alles tegen, maar op ballen door de lucht heeft hij, gek genoeg, weinig zicht - en Martijn Bronsema kopte de bal vervolgens in eigen doel. Zuur voor hem, want hij viel in de 2e helft goed in. Niet lang blies de scheidsrechter voor de laatste keer en daarmee eindigde deze wedstrijd in een gelijkspel. Daarop valt weinig af te dingen. De eerste 3e helft in 2015 smaakte het nieuwe bier niet al te best. Intussen hield Arne de eer van de Fivel hoog in het zuiden van het land door die dag als prins carnaval voorop te gaan in de polonaise.


Nr 9

Zeester 2 - De Fivel 4                           6 - 3     (4 - 2)

Is het moeilijk om een verslag te schrijven ? nee dat niet maar het kan wel moeilijk gemaakt worden na afgelopen zaterdag tegen Zeester . Wat ging er toch veel mis tijdens de wedstrijd. Wedstrijd was al een tijdje bezig en er was maar één elftal die probeerde te voetballen en dat was Zeester. We begonnen heel slap en er kwam geen bal aan, we kwamen steeds meer onder druk wat resulteerde in een vroege 1-0 achterstand. Goed dat kan voorkomen, dan maar weer opnieuw, alleen het veranderde niet de bal kwam steeds weer terug en na een paar minuten later was het 2-0. Een afstandsschot wou Jan wegboxen maar zijn reactie was te laat zodat de bal in de goal verdween. Marthijn kreeg een mooie kans maar de bal stuiterde te ver bij hem weg zodat de bal over de goal verdween. Een corner van Chris werd door Beno prima ingekopt 2-1 en we roken dat er meer inzat. Paar minuten later werd het zelfs 2-2 door Chris uit een corner, de bal draaide voor de keeper hoog in de touwen. Je zou denken en nu pakken we ze maar kwamen weer in de situatie als voorheen. Twee spelers van ons dachten even de bal uit de strafschopgebied op te ruimen doch te laat want de speler van Zeester nam de bal mee en scoorde heel gemakkelijk de 3-2. Ook de 4-2 even voor rust door weer getreuzel en simpel balverlies werd Jan makkelijk verschalkt.

Rust

Tijdens theedrinken even erover gesproken maar dat kwam niet bij iedereen aan want die zaten op een andere plek dus dan maar de……….. Tweede helft was Richard erin gekomen voor Jaap maar ook hij kon ook geen potten breken. Zeester nam wat gas terug waardoor we meer voor hun goal kwamen en zelfs paar leuke acties werden soms gemakkelijk weggegeven omdat we geen oog hadden voor een vrijstaande speler die er beter voorstond, jammer. Gert maakte nog wel de 5-3 doordat de bal uit een corner voor zijn voeten kwam en hard uithaalde. 88.5 min gespeeld einde wedstrijd een 6-3 nederlaag.

Bert Jan, Richard, Marthijn en Beno bedankt dat jullie ons hebben geholpen anders hadden wij niet kunnen spelen.

Oh ja Aart had aangegeven dat hij zaterdagmiddag andere verplichtingen had en als ik dat geweten had was ik met hem meegegaan.

Corenos 4 - De Fivel 4                          4 - 0     (2-0)

Soms is het beter ongunstige voortekenen serieus te nemen en voor aanvang van een wedstrijd rechtsomkeert te maken. De wedstrijd van afgelopen zaterdag was daarvan een voorbeeld. In de eerste plaats bleek onze wedstrijdsecretaris het derde team, dat ook in Roodeschool moest spelen, en wel tegen Corenos 3, afgemeld te hebben, omdat het derde onvoldoende spelers op de been kon brengen. Dat gaf ons al een unheimisch gevoel toen we in Zeerijp in de auto stapten. Want wat zou de consequentie van die afmelding voor onze wedstrijd betekenen?  De spelers van Corenos 3 hadden immers opeens vrijaf, terwijl ze zich al op het sportpark in Roodeschool bevonden. Een tweede voorteken diende zich aan toen we in Zijldijk stuitten op een optocht van Sinterklaas en diens knechten, alles op een paard met wagen en de Goed Heiligman zonder mijter. Dat gaf een deja vu gevoel, want enkele jaren geleden, onderweg naar een uitwedstrijd in Kantens, waren we diezelfde Sint Nicolaas in alle verlatenheid op één van de maren bij Kantens tegen gekomen. Het gevolg was een dramatische nederlaag, niet tegen KRC 2, maar tegen het voor die gelegenheid als 2de spelend KRC 1. En een derde voorteken was het weer: het was koud, veels te koud voor de toch al niet snel meer warm te krijgen spieren en gewrichten van de Old Stars uit Zeerijp. De ongunstige voortekens  werden bij aankomst in Roodeschool snel bewaarheid: niet alleen Corenos 3 was vrij, maar ook Corenos 2 en de meeste spelers van Corenos 4 waren kennelijk afgebeld en dus moesten we aantreden tegen een combinatieteam van Corenos 2, 3 en 4. Om verder kort te gaan: binnen 5 minuten was de wedstrijd gespeeld. Tot twee keer toe waren de spitsen van dat team onze verdedigers te snel af en stonden we kansloos achter met 2-0. In de eerste helft gebeurde verder weinig dat verhaald kan worden. In de tweede helft scoorde Corenos nog twee keer vlot achter elkaar en was het 4-0 voor de sportievelingen uit Roodeschool. Ze waren erg blij met hun doelpunten en hun kans om het schamele puntentotaal van 2 een beter aanzien te geven. Het werd inmiddels kouder en kouder, De Fivel miste wat kleine mogelijkheden, Gerke knalde op de lat en om kwart over vier was het al donker en dus tijd voor een douche.  Wat nog vermeld moet worden is dat Jeroen Korpershoek voor het eerst sinds decennia weer onder de lat stond en dat ging hem goed af. De doelpunten waren geenszins op zijn conto te schrijven. Het voorstel is om voortaan voortekenen serieus te nemen en de wedstrijdsecretaris tijdig te laten berichten dat het vierde de weg naar het vijandelijke sportpark niet kon vinden en in Zeerijp alvast met de derde helft is begonnen. Dat is voor Frits ook prettiger want deze verheugde zich voor aanvang van de wedstrijd al op de biertjes na afloop, en twijfelde tijdens de rust, terwijl zijn medespelers balend stil voor zich uitkeken, of het niet beter zou zijn om de voorkeur aan jenever te geven.

 

 

 

Nr. 9

 

Inhaalwedstrijd tegen KRC 2                4 - 2    (2 - 3)

De Fivel 4 heeft het inhaalduel tegen KRC 2 uit Kantens met 4-2 weten te winnen. Vooraf werd enigszins tegen deze wedstrijd opgezien, omdat KRC 1 vrij was en de vrees bestond dat veel spelers van dat team graag de veteranen van de Fivel een voetballesje wilden geven. Gelukkig viel het mee en bleef het aantal jeugdige spelers uit KRC 1 beperkt tot een stuk of 5/6, een half elftal dus. De Fivel kwam goed uit de startblokken en Jaap scoorde al na enkele minuten. uit het niets kwam KRC terug en halverwege de eerste helft was het opeens 1-2 voor de gasten uit Kantens. Daarna nam de Fivel weer het initiatief en scoorde Aalderik met een streep van 30 meter de gelijkmaker. Vlak voor rust wist Arne de 3-2 door de benen van de keeper van KRC te schuiven. Een gelukkige ruststand na een rommelige 2e helft. In de rust bleven de enige 35+ -ers aan de zijde van KRC in de kleedkamer en kwamen verse jonge krachten in het veld. De Fivel werd een groot deel van de 2e helft klem gezet en het leek een kwestie van tijd dat de gelijkmaker zou vallen. De verdediging van de Fivel onder leiding van Gerke en Aalderik bleef echter overeind en tien minuten voor het einde werd de bevrijdende 4-2 door Jaap binnengeschoten. Al met al een verdiende overwinning in een 6 punten wedstrijd.

 

Poolster 4 – De Fivel 4: een goed begin is het halve werk

 

Wij staan te popelen op deze, naar lente riekende, zaterdag. Om half drie fluit de leidsman op zijn fluit en wordt de bal aan het rollen gebracht. Al snel blijkt dat de zon voor niets opgaat, want al na één minuut ligt het leder in het verkeerde net. Staan de neuzen wel dezelfde kant op? Na de nederlaag tegen VVSV’09 (1-4) kan van hoogmoed geen sprake zijn. Een ezel stoot zich tenslotte niet tweemaal aan de zelfde steen. Zoals mijn oma altijd zei: ”Bezint eer ge begint”. Ondanks dat wij ons uit de naad lopen, moeten we in de eerste helft alle zeilen bijzetten. Verbaal kunnen we elkaar de bal toekaatsen. Met de voeten lijkt dit echter een onmogelijke opgave. Bij Poolster wordt de bal wel goed rondgespeeld. Doordat de organisatie kant nog wal raakt, een gatenkaas van jewelste, creëren de geel-zwarten kans na kans. Een counter uit het boekje wordt keurig afgerond in de winkelhaak. Na deze 3-0 lijkt alles in kannen en kruiken voor de gastheren. Het vernuft ontbreekt bij veteranen: wij zijn de hardlopers, maar ook de doodlopers. Uiteindelijk gaan wij met een 4-0 achterstand de kleedkamer in. Na een kop thee en veel wijze woorden beginnen wij vol goede moed aan de tweede helft. We zetten ons beste beentje voor en krijgen meer grip op de wedstrijd. Het moet gezegd: Poolster laat de teugels ietwat vieren. Helaas moeten we de gifbeker helemaal leegdrinken. Na geklungel scoren de gastheren nog twee keer (6-0). Jakob weet genoeg en komt na 70 minuten in het veld. Beter laat dan nooit. Aan de hand van Der Spielmacher bijten we door de zure appel heen. Strooiend met no-look passjes krijgt ook Giacomo het op zijn heupen. Slechts door de botte bijl (lees: schandalige overtredingen waar rood niet misstaat) kan hij worden afgestopt. Giacomo houdt echter voet bij stuk en scoort na een solo de 6-2. De Grijze Wolf heeft 5 minuten eerder de ban gebroken. De routinier onderschept de bal, omspeelt de keeper en scoort beheerst in de korte hoek. De laatste loodjes wegen bij Poolster kennelijk het zwaarst. De man met de hamer komt langs en zowaar heerst er enige paniek. Helaas is het niet meer dan doekje tegen het bloeden. De leidsman blaast af en de ervaren krijgers druipen af naar de kleedkamer. De tweede helft eindigt in dus 2-2. De doelpunten zijn niet meer dan een pleister op de wond. Maar zoals mijn opa altijd zei: “wie het kleine niet eert, is het grote niet weert”. Gelukkig kennen wij ook de andere kant van de medaille. Na de 9-0 overwinning tegen Zeester hoorde ik zelfs geluiden dat de overdaad juist schaadt. Gelukkig zijn wij nu niet bij de pakken neer gaan zitten. De aanhouder wint uiteindelijk, al gaat het met vallen en opstaan. En als we niet snel en sterk zijn, moeten we dan maar slim zijn. Er leiden vele wegen naar Rome. En het schijnt dat Keulen en Aken ook niet op een dag zijn gebouwd. We gaan zaterdag ‘gewoon’ voor de winst tegen KRC 1. Als jong team in opbouw leren we elke week...

 

 

VVSV’09  3 een maatje te groot voor Het Vierde      1 – 4    (1-1). 

Dit was de eerste geplande wedstrijd van het seizoen die door VVSV’09 afgezegd werd wegens te weinig spelers. Vanmiddag waren ze aanwezig met een gehele nieuwe voorhoede en dat hebben we gemerkt. Ook ons elftal waren er diverse spelers niet aanwezig vanwege vakantie. Aangevuld met spelers Manfred-Jan Willem-Frits en Tom.

Coach Aart maakte de opstelling bekend, er waren weer verassingen, floot de scheids Jan Kooistra voor aanvang wedstrijd. Gelijk van begin aan werden we vast gezet door de tegenstander waardoor er een beetje chaotisch gevoetbald werd. We kregen de bal maar niet uit onze achthoede doordat het middenveld te weinig in beweging was. Geleidelijk kwamen we meer in balbezit dan was het Giacomo die meerdere slaloms achter elkaar voor gevaar zorgde. Een hoge voorzet werd verkeerd beoordeeld door onze achterhoede waardoor de spits per ongeluk de bal op de zijkant van zijn bil kreeg waardoor de bal een vreemde curve kreeg. Dennis had al een paar keer goede reddingen verricht maar kwam hierbij te laat want de bal ging richting doel en verdween achter de doellijn 0-1. Manfred ondersteunde meer het middenveld en kwam vaker mee zodat onze voorhoede voor enig gevaar zorgde. Met nog tien minuten te spelen werd Jakob op het middenveld aangespeeld door Giacomo, hield de bal vast en een steekpasje waardoor Giacomo de buitenspel omzeilde en alleen op de keeper afkwam en beheerst de 1-1 scoorde, bekaf was ie. Tijd is tijd dacht Jan want hij liet een speler de bal ophalen voor een corner legde hem neer en floot af voor RUST wat niet door de spelers van VVSV accepteert werd.

In de rust werden Linus en Jakob gewisseld, Tom en Frits waren de vervangers. Frits had aangegeven 10 a 15 min te spelen, jammer want dat is hem niet gelukt. We waren nog maar net aan de tweede helft begonnen of de bal lag achter Dennis. Een hoge voorzet over links daalde de bal achter Dennis en verdween bij de tweede paal de 1-2. De 1-3 liet ook niet lang op zich wachten want een voorzet over links ging over de verdediging heen en de rechtsbuiten kon ongehinderd scoren. Jakob legde de bal achter de verdediging zodat Jaap alleen op de keeper afging helaas werd de bal verkeerd beoordeeld zodat Chris in balbezit kwam maar naast schoot. De 1-4 kwam nog op de scorebord toen Jan afblies einde wedstrijd. O ja hoe is het met Frits afgelopen?. Gehele tweede helft gespeeld en je kon horen in de kleedkamer alsof hij al jaren speelt, klasse. Namens de spelers van ‘’Het Vierde’’ : Manfred-Jan Willem-Frits en Tom bedanken voor jullie inzet.

 

Het 4e laat 2 punten liggen in Delfzijl (2-2).

 

Coach Aart had afgelopen vrijdag Nr. 9 en de Grijze Wolf meegenomen naar de Arena, om te laten zien hoe het Nederlands elftal zijn tegenstander helemaal zoek zou gaan spelen, en daardoor ruim zou gaan winnen.

Wij konden dan de volgende dag in de wedstrijd tegen NEC Delfzijl 6 datgene wat wij hadden gezien in de praktijk brengen. Er moest veel gescoord worden tegen NEC, en daarom werden beide spitsen op een avondje Arena getrakteerd. Een goede gedachte van onze coach, en wij waren als spelers niet te beroerd om mee te gaan in die gedachte. Maar of we er veel wijzer van zijn geworden? Op de terugreis besloten we in ieder geval om de volgende dag maar eens met een 3-2-5 opstelling te gaan spelen, met dien verstande, dat er 5 voorhoedespelers zouden worden opgesteld. Terug naar het aloude systeem, met een rechts- en een linksbinnen, een midvoor en een stopperspil. Aldus zouden we de tegenstander uit Delfzijl gaan verrassen. Tussen beide wedstrijden waren wel enige overeenkomsten. Oranje had evenals het andere Oranje een groot veldoverwicht in de 1e helft, maar gescoord werd er niet. Er waren kansen voor beide teams, maar ook het 4e liet na die kansen te benutten. In de 2e helft wisten beide teams wel het net te vinden, en viel het 1e doelpunt ongeveer op hetzelfde tijdstip. Verschillen waren er echter ook. Oranje kwam voor de rust zelfs op achterstand, maar dat bleef het 4e bespaard, al scheelde het maar een haarstukje. Oranje kreeg een strafschop, daar waar het 4e toch 2 duidelijke strafschoppen werden onthouden. Oranje won toch nog, terwijl wij 2 punten lieten liggen. Spelen tegen Eems Boys 5 was altijd een waar genoegen. De spelers kennen elkaar al jaren, en evenals het 4e hebben ook zij een elftal op leeftijd. Eems Boys heet na de fusie met Neptunia nu NEC Delfzijl, en het 5e van toen is nu het 6e elftal. Wijzigingen in hun team hebben zich nauwelijks voorgedaan, maar door de naamswijziging leek ook het speltype te zijn aangepast. De wedstrijd was harder dan normaal altijd het geval was, en het kan toeval zijn, maar niet alle overtredingen leken “ongelukkig” tot stand te zijn gekomen. Dat leverde dan weer de nodige irritatie op, waar beide !! scheidsrechters (eentje voor de 1e helft en eentje voor de 2e helft) onvoldoende tegen optraden. Het leverde Manfred zelfs een veldverwijzing van 5 minuten op, terwijl zijn tegenstander mocht blijven staan. Ondanks het feit, dat coach Aart was teruggekomen op zijn besluit om met een 2-3-5 opstelling te beginnen (het werd gewoon weer 4-4-2) ging het 4e vanaf de aftrap voortvarend van start, en zette NEC vast op eigen helft. Kansen kwamen er, maar de keeper van NEC wist met enkele knappe reddingen op schoten van Giacomo zijn doel schoon te houden. Een strakke voorzet van Nr. 9 bood de Grijze Wolf de gelegenheid om de score te openen, maar de bal verdween in de ballenvanger i.p.v. in het doel. Vlak voor de rust scoorde NEC bijna uit de enige kans die zij in de 1e helft kregen, maar een speler van NEC was enige centimeters te klein om de voorzet in te koppen. Arne moest het enige keren ontgelden in de 1e helft, en hij had zeker 2 strafschoppen verdiend, maar de scheids vond beide keren dat Arne te mooi viel en dus geen recht had op een penalty!!

Rust 0-0.

Na de thee had NEC van keeper gewisseld, omdat die moest spelen met een ander elftal. Wij roken nu onze kans, maar het was de ploeg uit Delfzijl die het 1e kwartier na de rust de lakens uitdeelde, al leverde dat geen noemenswaardige kansen op. Hierna namen wij het initiatief weer over, en was het wachten op de 1e goal. Die kwam dan ook na zo’n 20 minuten spelen. Via Nr. 9 kwam de bal bij Giacomo, die meteen doorspeelde naar de Grijze Wolf. Die draaide vervolgens om zijn tegenstander heen, en krulde daarna de bal vanaf randje 16 in de rechter bovenhoek (0-1). De 1e goal van de Grijze Wolf op 64 jarige leeftijd, en hopelijk niet zijn laatste. De wedstrijd leek nu beslist, maar NEC dacht daar duidelijk anders over. Vijf minuten later stond het alweer gelijk. Dennis kon net niet voldoende bij een hoge voorzet vanaf de rechterkant, en in een wirwar van spelers wist de tegenstander het net te vinden (1-1). We lieten ons er echter niet door van de wijs brengen, en het was Arne (juist hij), die een mooie aanval via veel schijven bekroonde met een doelpunt. Steenhard joeg hij de bal tegen de touwen (1-2). Hij leek daardoor matchwinnaar te worden, want er waren nog maar enkele minuten te spelen. Toch ging het in de allerlaatste minuut nog mis. Een speler van NEC kon ongehinderd vanaf de middenlijn opstomen, om vervolgens van zo’n 20 meter op doel te schieten. Zijn schot was niet al te hard, maar wel zuiver, en vlak naast de paal vloog de bal binnen (2-2). Meteen hierop floot de scheids af. Eigenlijk hadden we moeten winnen, maar het geluk dat Oranje die vrijdag nog had ontbrak bij ons.

Helaas coach, maar a.s. zaterdag gaan we in de herkansing tegen het 3e elftal van VVSV ‘09. En we gaan graag nog een keertje met je mee naar de Arena, want gezellig was het wel.

 

Grijze Wolf.

Fivel 4 wint ook van Noordpool 3

Met weinig goede herinneringen toog het 4e afgelopen zaterdag naar Uithuizen voor de wedstrijd tegen Noordpool. Vorig seizoen werd het 4e daar afgedroogd door een team waarin voor de gelegenheid meerdere spelers van het eerste elftal van Noordpool waren opgesteld, terwijl het seizoen daarvoor de scheidsrechter net zo lang liet doorspelen totdat Noordpool uiteindelijk met 5-4 wist te winnen.  Dit keer kwam het 4e - als veruit oudste team van deze klasse - te staan tegenover een Noordpool 3 dat vrijwel alleen maar spelers van rond de 20 jaar had opgesteld. Niettemin toonden deze jonge tegenstanders wel ontzag voor ons: de directe tegenstander van Chris Timmer heeft zich de hele wedstrijd het hoofd gebroken over de woorden "De Grijze Wolf" op het tenue van Chris en pas aan het einde van de wedstrijd drong het tot hem door en zei hij tegen Chris: Meneer, nu begrijp ik het!  Het 4e ging goed van start en de ene kans na de andere werd gecreëerd, maar helaas niet afgemaakt. Het vizier stond bij meerdere spelers duidelijk niet op scherp, terwijl de doelman van Noordpool de wedstrijd van zijn leven keepte. Zoals wel vaker valt dan het doelpunt aan de andere kant: vanuit het niets brak een speler van Noordpool door en werd onreglementair tegen de zoden gelopen. Het gevolg was een strafschop, die voor Dennis niet te houden was. Ondanks deze tegenvaller hernam het 4e het initiatief, maar de keeper van Noordpool bleef in de weg liggen. In de 30ste minuut wist het 4e toch de stand gelijk te trekken: een mooie dieptepass van Gerke werd door nr. 9 op juiste waarde geschat en tegen het schot in de korte hoek had de doelman geen verweer. Kort daarop trof Arne, die lopende vanaf het station inmiddels het sportpark had bereikt en de tegen zijn hoofd geschopte Gert was komen vervangen, de lat en nr. 9 deed kort daarop hetzelfde. Dat waren de laatset wapenfeiten voor het rustsignaal. Tijdens de rust zette coach Aart Timmer met enkele korte hoofdknikken wat spelers op andere plekken en wisselde hij beide backs. Zijn opdracht aan de spelers was duidelijk: tenminste nog één doelpunt erbij maken.  Dat leek zijn vader te gaan doen, want de Grijze Wolf reageerde alert op een steekpass recht door het midden en liet zijn jonge tegenstanders de hoeven zien. Na op routineuze wijze de keeper voorbij gegaan te zijn, werd de Grijze Wolf omver gelopen door die jongens en claimde hij op de hem bekende wijze een strafschop. De scheidsrechter had niks gezien en de Grijze Wolf schudde zijn manen en liep mopperend naar zijn rechterzijde. Veel werd daarna niet meer van hem vernomen. Het 4e bleef een veldoverwicht houden, maar wist niet goed een gat in de verdediging van Noordpool te vinden: bij de vele kapbewegingen gingen weliswaar telkens wat verdedigers van Noordpool het bos in, maar er stonden altijd weer een paar andere klaar. Ook de doelman van Noordpool bleef een sta in de weg. Tot ongeveer de 30ste minuut in de 2e helft: een door Arne opgezette tiki-taka-combinatie met nr. 9 en Giacomo werd door Arne zelf langs de verbouwereerde keeper geschoven en zo kwam het 4e eindelijk en verdiend op een voorsprong.  De geniale coach Aart bracht vervolgens Jakob en Jan Bosma binnen de lijnen en deze twee temporiseerden de wedstrijd op vakkundige en ervaren wijze en zo werd de voorsprong voorbij het eindsignaal gebracht. Het betekende de laatste overwinning van de Grijze Wolf in zijn 63ste jaar: de dag daarop is hij 64 geworden en naar verwachting zal hij aanstaande zaterdag zijn eerste overwinning als 64-jarige vieren. Zijn tegenstander uit Noordpool zal de Grijze Wolf nooit meer vergeten.

Nr. 9

 

Het 4e draait Zeester 2 door de gehaktmolen (9-1).

Als er ooit een mogelijkheid was om de dubbele cijfers te halen, dan was het wel in de wedstrijd tegen Zeester 2 geweest. De teller bleef uiteindelijk steken op 9 , maar dat hadden er veel meer kunnen en moeten zijn. Maar uiteindelijk waren we toch wel blij met zo’n monsterscore, want ik kan me niet meer herinneren, of we met ons veteranenteam  ooit met zulke grote cijfers hebben gewonnen. Zeer waarschijnlijk was dit de allereerste keer. Is dat nou leuk, om zo afgetekend te winnen? Het antwoord is een duidelijke ja, al hoeft het voor mij niet iedere week !! Zonder Gerke, Linus en keeper Dennis, maar weer met Arne, Giacomo en Benedict in de gelederen, hadden we niet echt aan kracht ingeboet. Bas toonde zich in het doel bovendien een waardig vervanger van Dennis, en Jeroen en Frits kregen hun eerste speelminuten in het 4e elftal. Gastspelers, bedankt. Zeester 2 bleek een elftal dat over weinig talenten beschikte, hoewel de gemiddelde leeftijd van hun aanzienlijk lager was dan die van ons. Maar ja, leeftijd zegt dus niet altijd alles.De gemiddelde leeftijd van ons in de 2e helft was maar liefst ruim 53 jaar !!

Om 13.00 uur gaf scheids Jakob (hij floot weer goed) het sein voor de aftrap, om al na enkele minuten opnieuw de aftrap aan Zeester te gunnen. In dat korte tijdsbestek was Giacomo namelijk al door de defensie van de tegenstander geslalomd om vervolgens fraai te scoren. Zo’n 5 minuten later herhaalde Giacomo dat kunststukje, en wisten we zeker dat we een gemakkelijke middag tegemoet zouden gaan. Kansen om de score uit te breiden kwamen er daarna voldoende, maar of het nu kwam door de warmte, of door een soort van medelijden met de tegenstander, gescoord werd er voorlopig niet. Na een half uur kwam dan eindelijk numero 3 op het scorebord. Na goed voorbereidend werk van Giacomo wist de Grijze Wolf het net te vinden (3-0). Volledig onverwacht wist Zeester enige tijd later de eer te redden. Eerlijk is eerlijk, maar het was een geweldig doelpunt. Van grote afstand verdween de bal onhoudbaar voor keeper Bas in de bovenhoek (3-1). Even later zorgde Bas met een fantastische safe ervoor, dat Zeester niet nog dichterbij kwam. Vlak voor de rust bracht Giacomo via een solo het verschil weer op drie, waarna het lekker rusten was (4-1).

In de 2e helft kwam good old Jan Bosma weer in de goal, omdat Bas moest keepen bij het 3e elftal. Jan bewees dat hij het keepen nog niet verleerd is, want met een geweldige zweefduik wist hij een bal uit het doel te ranselen. Het was eigenlijk ook het laatste wapenfeit van onze gasten, want daarna werd de score langzaam maar zeker weer opgevoerd. Nr. 9 pikte zijn wekelijkse goaltje weer mee, door de bal zeer fraai in de bovenhoek te plaatsen (5-1). Daarna begon Gert zich nadrukkelijk met het scoreverloop te bemoeien. Een assist op Bram zorgde zowel voor de 6-1 als voor de 9-1 , terwijl hij zelf na een assist van nr. 9 de 8-1 in het doel lepelde. Daar tussendoor had nr.9 de Grijze Wolf in staat gesteld om de 7-1 te scoren. Kansen waren er nog voldoende om de 10 vol te maken, maar dat zat er helaas niet meer in.

Maar ach, 9 is ook een mooi getal.

Grijze Wolf.

 

fc LEO 3 - De Fivel 4            5 - 2       (1 - 0 ).

 

Om kwart over één vertrokken we op advies van Jaap richting Leens, het was maar goed dat we op tijd vertrokken dan had je de tijd om het sportcomplex te vinden. Omkleden en dan naar Veld 3 waar we aan onze warming UP  begonnen. Even kijken naar onze tegenstander, hun warming UP vergeleken bij de onze was niet van hoog gehalte, dus hadden we een kleine voorsprong alleen de spelersleeftijd was het verschil dus alweer gelijkspel . Aanvoerder Gerke riep de spelers bijeen met het verzoek lekker te gaan voetballen en geen gezeur, plezier hebben was de MOTTO. Scheidsrechter blies voor de eerste keer en dat was het sein om aan de wedstrijd te beginnen. Eerste 20 minuten waren er maar weinig kansen en mocht de tegenstander gevaarlijk worden dan was Dennis op zijn hoede. We hadden daarna wat meer balverlies doordat de ballen niet meer aankwamen zo kwam de  tegenstander een paar keer gevaarlijk voor de goal maar het liep gelukkig goed af. Na een half uur kwam op fc Leo op een verdiende 1-0 toen een speler ongehinderd kon oprukken en v.a. 25 meter de bal recht op de goal schoot waar Dennis geen antwoord op had. We hadden op 1-1 kunnen komen als we iets beter met de kansen om gingen, Chris vrij voor de keeper en Roelof kopte de bal te slap in. RUST bij een 1-0 voor fc Leo.

Tweede helft was voor sommige spelers al begonnen toen Leo binnen 5 minuten 3 keer op een rij toesloeg. We waren gewoon niet bij de les en de spitsen van Leo marcheerden heel gemakkelijk door onze verdediging . Wat doe je dan nog met een 4-0 achterstand  maar hopen om de uitslag toch een beetje dragelijke aanzien te geven. En ja het gebeurde, Alderik stuurde Jaap op avontuur die onderuit werd gehaald (rood???) door de laatste man de scheidsrechter floot voor een vrije trap. Bal neergelegd en Gerke nam de vrije trap over de kleinste man vanmiddag heen krulde de bal voor de 4-1. De 4-2 werd door Chris ingeleid hij was veel sneller als de verdediger, overzicht behield, en de bal op de vrij staande Jaap speelde die beheerst  scoorde. Fc Leo scoorde nog de 5-2 waarna de scheidsrechter einde wedstrijd floot.

Wat opviel vanmiddag:              1e: Tenue zag er weer na de zomerstop prima uit.

                                               2e: Eerste helft werd er niet gewisseld, we waren toch met 12 man .

 Was onze conditie dan toch …………………..

 Geblesseerde Slome.