Home » Verslagen » 2013 - 2014
proberen.large.jpg

 

SGV 2 - De Fivel 4      8 - 0.

Geen Goals

Wedstrijd die niet gespeeld zou worden i.v.m. Klaas Bosbokaal die jammerlijk niet door ging. Aart, onze coach vanmiddag, maakte de opstelling bekend op het veld en alle spelers knikten met hun hoofd dat ze alles hadden begrepen wat er gezegd was door Aart. A junioren met 2 oudere spelers aangevuld trapten SGV af voor de wedstrijd. Onze keeper Jan moest gelijk aan de bak deed dit bekwaam en groeide in de wedstrijd, letterlijk en figuurlijk. Manfred probeerde rust in ons elftal te krijgen alleen dat lukte niet want de heren waren veel te snel van SGV. Halverwege eerste helft kwamen we op 1-0 achterstand, Sgv kwam weer gevaarlijk door op de linkerkant en Jan kon eerst de bal nog wegwerken maar bij de tweede keer wou hij de bal pakken maar helaas, Jan deed zijn handen dicht maar de bal was bij de tegenstander en die scoorde de 1-0. Ja en de de grote kans op 1-1 door Grijze Wolf, door slordig uitspelen in de achterhoede van SGV kwam Grijze Wolf oog in oog te staan met de keeper maar de bal lag te ver voor zijn voeten waardoor de keeper er eerder bij was dan onze wolf.    RUST

Tweede helft was haast een kopie van de eerste helft alleen werkten wij meer mee zodat SGV meerdere kansen kreeg die ze dan ook afmaakten. De linksbuiten was snel maar werd in de eerste helft prima gedekt door Harrie maar scoorde in de tweede helft 4x achterelkaar, ging er iets mis????.  Scheidsrechter keek op zijn klokje en blies af in deze zeer sportieve wedstrijd dan kun je zien dat het wel wil.

Kantine ging speciaal open om 16.00 uur doordat Jaap ons een bitterbalgarnituur aanbood vandaar dat bijna iedereen aanwezig was. Nog even geëvalueerd wat er mis ging dit seizoen 65% - 30% goed en 5% onbelangrijk.

De grote vraag blijft: Hoeveel plezier was er dit seizoen.......% vul dit zelf maar in, ja toch.

De laatsten die nog in de kantine zaten werd vakkundig weggewerkt door Marga.

De Fivel 4 wint eindelijk weer eens van De Pelikanen 5 (3-2).

Nr. 9 schreef vorig jaar in een wedstrijdverslag, dat er meestal weinig krachtsverschil zit in de ontmoetingen tussen beide teams, en dat de thuisspelende ploeg meestal aan het langste eind trekt. Destijds had ik al mijn twijfels over die uitspraak, omdat ik mij niet kon herinneren wanneer wij voor de laatste keer gewonnen hadden van onze vrienden uit Appingedam. Maar ja, ik word ook een jaartje ouder, en dan wil het geheugen je wel eens in de steek laten. Dus de uitslagen van de afgelopen jaren maar eens nagekeken(vanaf seizoen 2008/2009), maar nergens kwam ik een overwinning van ons 4e tegen de Pelikanen 5 tegen. Het beste resultaat was een gelijkspel    (3-3) in mei 2010 (de gedenkwaardige afscheidswedstrijd van Eppe), en daarna waren er louter nederlagen. In de laatste onderlinge wedstrijd in november 2013 gingen we zelfs kansloos met 3-0 de kattenbak in. Om mijn medespelers niet te ontmoedigen, heb ik uiteraard deze informatie voor mijzelf gehouden. De rest van het team ging daardoor vol zelfvertrouwen de wedstrijd in, terwijl ik toch zo mijn twijfels had. Omdat wij met veel spelers van ons team op zaterdag 17 mei de wedstrijd van het Nederlands elftal in de Arena met een bezoek zouden gaan vereren, was de wedstrijd verplaatst naar woensdagavond 14 mei. Van het Nederlands elftal hebben we trouwens niet veel opgestoken, je kon het haast een beetje vergelijken met ons 4e, soms briljant, maar vaak is het huilen met de pet op!! Vooral in vriendschappelijke wedstrijden!

Na deze inleiding kunnen we overgaan naar de wedstrijd van de (woens)dag.

Omdat enige basisspelers deze avond helaas niet aanwezig konden zijn, betraden we met een ietwat gewijzigde opstelling het speelveld. Alderik, J.W. , Arjo en J. de V. namen de plaatsen in van de afwezige spelers. Het 1e kwart van de wedstrijd was duidelijk voor de Pelikanen, die heer en meester waren op het veld. Ons 4e stond erbij en keek er naar, en kon daar maar bitter weinig tegenover stellen. Het was dan ook niet verwonderlijk dat zij na zo’n 20 minuten op voorsprong kwamen. Gerrie Koster was iedereen te slim af en scoorde beheerst de 0-1 (toch een goal met een De Fivel-gehalte). Gerke was inmiddels klaar met de jeugdtraining en werd onmiddellijk ingezet. Alderik schoof door naar het middenveld, en vanaf dat moment waren we eigenlijk gelijkwaardig aan onze tegenstander. Vlak voor de rust viel de gelijkmaker. Roelof ontdeed zich knap van zijn tegenstander, en zijn voorzet werd door de Grijze Wolf op juiste waarde geschat (1-1). Na de rust ging het 4e furieus uit de startblokken. Al na 5 minuten wist de Grijze Wolf opnieuw te scoren, maar zijn goal werd wegens buitenspel??? afgekeurd. We lieten ons er echter niet door ontmoedigen, en gingen door waar we mee begonnen waren, aanvallen en nog eens aanvallen. De Pelikanen waren even helemaal de weg kwijt, en binnen een kwartier wisten we 2x te scoren. Een hoekschop van de Grijze Wolf werd door Beno steenhard ingekopt en betekende de 2-1. Beno zijn 3e treffer alweer in dit seizoen, en daarmee staat hij voorlopig 4e op de lijst van de topscorers. En dat voor een verdediger! Enkele minuten later soleerde Roelof door de verdediging van de Peli’s, zag dat de keeper, die een voorzet verwachte, op zijn verkeerde been stond, en met een bekeken rollertje in de korte hoek stond het zomaar 3-1. Met nog zo’n 25 minuten te gaan moesten we deze voorsprong toch over de streep kunnen trekken, maar naarmate de tijd verstreek ging het steeds moeizamer. De Pelikanen nam het initiatief weer over, en kregen kansen. Uit 1 daarvan wist opnieuw Gerrie fraai te scoren (3-2), en bracht daarmee de spanning weer volledig terug. Het was nu billen knijpen geblazen, en we kwamen goed weg, toen scheids Jakob een goal van onze tegenstander op advies van grensrechter Gert wegens buitenspel afkeurde. Wat de Peli’s in de laatste 10 minuten van de wedstrijd ook probeerden, de gelijkmaker bleef achterwege. En zo hebben we eindelijk weer eens gewonnen van de Damsters. Verdiend? Ach, misschien had een gelijkspel de verhoudingen wel beter weergegeven, maar bij het 4e was er niemand die daar “nare” gevoelens aan heeft overgehouden. Eindelijk weer 3 punten na 5 nederlagen op een rij (allemaal uitwedstrijden – bedankt KNVB!).

Nog 1 wedstrijd te gaan (SGV uit), en dan zit de competitie er weer op.

Helaas vervalt dit jaar het Klaas Bos toernooi in Appingedam. Het is één van die dingen, waar je eigenlijk het hele jaar naar uitkijkt. Voor de 18e keer zou ik dit jaar meedoen, en ik heb beloofd de 20 vol te maken. Er zit dus niets anders op dan nog een extra jaar door te voetballen. Qua leeftijd moet dat toch gemakkelijk kunnen?

Grijze Wolf.

 

GEO 4 - De Fivel 4     3 - 2      (1 - 1).

Goals: 1-1 Chris

            2-2 Jaap


Heracliden 5 - De Fivel 4             6 - 1    (1-1).

Zaterdag met een klein groepje naar Uithuizermeeden. Vrijdagavond waren we precies met 11 spelers dus bellen bij de overige spelers van het derde elftal. 0 spelers dat was een klap in gezicht, gelukkig belde Linus dat Richard (had beter niet kunnen spelen) en Michel elk een halve wedstrijd wouden spelen. Gelukkig was er nog één, Jan Willem Brontsema hij kwam even voor de rust aansluiten.

We begonnen zeer defensief, wat wil je ook tegen een tegenstander die te goed voor ons waren. Heracliden zette ons gelijk vast waardoor het speelveld klein werd gehouden maar toch glipte Roelof een paar keer door de vedediging. Ook nu werd hij aan het werk gezet probeerde de bal voor de goal te schieten maar raakte een verdediger die zijn handen gebruikte    "Penalty"  riepen we en de scheids reageerde hierop. Ja wie moest de strafschop dan nemen maar slome liep gelijk naar de penaltystip pakte de bal en schoot geplaatst in de hoek, 0-1 voor. Was Heracliden hierdoor aangeslagen, nee hoor want de trein denderde weer naar de goal van Dennis. Met nog 10 minuten te spelen in de eerste helft kwam Heracliden op de verdiende 1-1, over rechts kwam de bal hoog voor de goal en de spits kopte raak en waar was Beno. Dennis had al diverse mooie reddingen, de ene was nog mooier als de andere, bewaard voor een grotere achterstand. Tweede helft kon men zien dat we ons uiterste best hadden gedaan diverse spelers hadden hun lampje uit en zo bouwde Heracliden de uitslag naar 6 - 1. Jan Willem, Michel en Richard bedankt voor jullie inzet en laat dit een teken wezen naar de spelers die helaas niet konden ???.

Poolster 4 - De Fivel 4                 4 - 0    (2-0).

Goal: geen

 

 

Wagenb.boys 3 - De Fivel 4         4 - 1    (2-0).

Goal: Marthijn Brontsema

 


Noordpool 3 - De Fivel 4    5 - 1   (2-0).

 

Afgelopen Zaterdag moest het 4e elftal aantreden tegen de jonge jongens van noordpool 3 in uithuizen. Omdat de wedstrijd van het 3e uitgesteld was, kon ik ( Richard ) en een aantal anderen het 4e meehelpen.

Vanaf het begin stond de verdediging van de fivel onder grote druk, en stonden we na 15 minuten al met 2-0 achter. Daarna kreeg het 4e meer grip op de wedstrijd en konden we na een aantal kansjes over en weer met 2-0 de rust in. Dan de tweede helft, er werd wederom vroeg druk gezet door de thuisploeg en dat zorgde binnen een aantal minuten voor een 3-0 voorsprong voor noordpool.

Doordat we zelf meer naar voren gingen spelen kwam er meer ruimte voor de tegenstander die daar met 2 doelpunten gebruik van maakte. 10 minuten voor tijd werd er hands gemaakt door een verdediger van noordpool,dit werd in eerste instantie niet gezien door de scheids maar diezelfde verdediger gaf de scheidsrechter nog een 2e kans door bij het uitverdedigen weer hands te maken in het strafschopgebied. De bal ging op de stip, nadat de strafschop nemer bepaalt was, trapte Beno de bal in de linkerhoek van de goal, dit bracht de eindstand op 5-1.

Einde

 

Groeten Richard wiersema (de magiër)

 

De Fivel 4 - Poolster 4    5 - 2       (5 - 0 ).

 

De Magiër is geboren

 

Vorige week was hij nog in het stadion bij de FC; de rookmagiër Milko Djurovski. Aan het begin van het seizoen 90/91 werd hij naar Groningen gehaald. Met legendes als Hennie Meijer en Harris Huizingh in de spits (en Henderikus Huisman op de bank red.), maar vooral door Djurovski’s onnavolgbaarheid worden de Noorderlingen dat seizoen derde in de Nederlandse competitie. Hij wisselt geniale acties af met lui gedrag maar ook met de meest vreemde acties buiten de lijnen. Als het sneeuwde verscheen de Rookmagiër, hij rookte drie pakjes sigaretten per dag, met moonboots op de training; als het warm was werd hij slapend onder de tribune aangetroffen. De fans van de plaatselijke FC sloten de Rookmagiër, altijd spelend in een maillot, al gauw in de armen. Hij rookte veel, dronk veel en glipte tijdens trainingskampen altijd het hotel uit om het plaatselijke nachtleven te verkennen. Kortom Milko Djurovski was bijna alles wat Richard Wiersma niet is. Toch delen ze nu de bijnaam de Magiër.

Richard heeft de naam te danken aan zijn inmiddels opgebouwde reputatie die tot een voorlopig hoogtepunt kwam in de wedstrijd met het vierde tegen Poolster. In deze wedstrijd ging bijna alles mis met Richard. Passjes breed over een metertje of twee waren niet aan hem besteed. Zo probeerde hij de vrij staande Grijze Wolf aan te spelen. Richard schoot met zijn rechter been de bal tegen zijn linker. In plaats van af te geven besloot hij daarom maar de bal prachtig met zijn linker over de keeper te schieten. Zo volgden er nog twee acties; Richard werd diep gestuurd. Hij kon afgeven aan zijn medespeler maar aangezien die even eerder een moeilijke bal voor een open doel overschoot besloot hij maar zelf te gaan. Even kappen naar links en een strakke schuiver. Ook zijn derde goal was een mooie actie en mooie goal. En ging een schot niet goed dan kwam deze wel voor de voeten van Grijze Wolf die voor een lege goal wel wist te scoren. Arjo de Vries zorgde er met wederom een goede goal voor dat het vierde met een comfortabele 5-0 wist te rusten.

De tweede helft kende maar weinig magische momenten. Poolster kwam door een sterke periode terug en passeerden met twee kopballen keeper Linus. Verder dan 5-2 kwamen ze niet. De magiër zorgde voor de slotact met een strafschop. Deze werd door de Grijze Wolf benut. De bal was al niet meer te halen maar Richard werd van achter aangetikt. Of struikelde hij toch zelf over zijn benen? Met de magiër weet je het nooit.

Drager van het magische No.8 shirt van de Meester (Zizou)

 

De Fivel 4 - Viboa 6             2 - 0   (1 - 0 ).

 

Verslag schrijven van een wedstrijd is voor velen van ons elftal een obstakel. Wedstrijd gespeeld dan weet iedereen nog wat er allemaal gebeurd is maar als de zondag eraan komt zijn er al problemen. Toch zijn er gelukkig nog een paar die het kunnen opbrengen om een verslag te schrijven, jammer. Afzeggingen en een blessure waren we met 10 spelers van het vierde, Richard en Michel waren bereid om met ons mee te doen. Op het veld aangekomen moest er nog een elftalfoto gemaakt worden. Grijze Wolf , letterlijk en figuurlijk was hij aanwezig, kreeg men te horen waar men moest staan en dat lukte. Bij Viboa begon men te lachen over het vreemde schouwspel wat zich voor deed op het veld.

 Om 12.31 uur floot scheidsrechter Langeland voor aanvang eerste helft. Er werd gelijk druk gezet op de achterhoede van Viboa waar Daniel Willemsen de scepter zwaaide en Jaap als tegenstander had. Viboa speelde makkelijk en vonden elkaar beter dan wij. De eerste twintig minuten was redelijk om aan te zien en kregen  ook kansjes doch Jaap en Chris konden het net nog niet vinden. Door het fysieke verdedigen van Daniel werd Jaap hard aangepakt en op een gegeven moment zag je dat de schouderproblemen zich weer voordeed. Na een tijdje werkeloos te zijn geweest werd Jaap aangespeeld op het middenveld en sprintte de verdedigers eruit en scoorde beheerst met zijn linker poot de 1-0. RUST.

 Nu was het 13.33 uur dat de tweede helft begon. Viboa die drie spelers gewisseld had kwam steeds beter uit de voeten wat resulteerde in een groot veldoverwicht maar geen uitgespeelde kansen, kreeg ik te horen moest namelijk me omkleden. Laatste kwartier maakte Richard nog de 2-0 na een afgeslagen aanval kreeg hij de bal voor de voeten en scoorde.

 Wat mij en vele toeschouwers opviel was het gepraat, of is het coachen. Dit kan anders want als we willen overkomen als een leuke team, mooie tenue is al aanwezig, zullen we hieraan moeten werken. Ik wil Linus nog bedanken voor het nieuwe tenue, hij heeft namelijk binnen 2 weken ervoor gezorgd dat dit gerealiseerd werd met 2 andere sponsors  namelijk : DES en Lastechniek Noord.

 

Loppersum – De Fivel 4       3 – 1  (2 – 0).

 

Eigenlijk kan dit verslag in een paar regels geschreven worden. Op het sportpark van Loppersum stond een harde en een koude wind. Het “Vierde Elftal” kwam het veld op in een prachtig nieuwe outfit aangeboden door sponsors: Lastechniek Noord en DES. Jan had de opstelling bekend gemaakt en scheidsrechter Balkema floot voor aanvang van de wedstrijd. Ikzelf was wat later aangekomen en constateerde dat familie Linus op de reservebank zat. Nog steeds 0-0 waarop Michel antwoordde, nee 1-0 achter. Het liep gewoon niet en hadden we de bal dan waren we hem snel weer kwijt. Op een gegeven moment kregen we een vrije trap die genomen werd door Gerke, door snel over links Thijs aan te spelen maar knalde de bal tegen de scheidsrechter aan. De bal caramboleerde naar de spits van Loppersum en die liet zijn hielen zien en scoorde bekwaam de 2-0, jammer Dennis. Onze spits Jaap had het zwaar te verduren want zijn mannetje heeft een tijdje lang bij ons wezen trainen en wist natuurlijk hoe gevaarlijk Jaap kan zijn, hangen en trekwerk van deze back werd Jaap uit de wedstrijd gespeeld en de scheids nee die deed niks, ja toch want hij floot voor rust.

 

Tweede helft met Michel en Richard in de ploeg zouden we misschien meer druk op de achterhoede van Loppersum kunnen uitoefenen maar het liep niet en wat gebeurd er dan jawel Loppersum  scoorde de 3-0. De snelle linksbuiten liet zich na dit doelpunt gelukkig wisselen. Kregen we dan helemaal geen kansen, jawel namelijk via een corner. Beno was sneller en langer als de verdediger van Loppersum en scoorde de 3-1. Toen Richard op links onderuit getrapt werd dacht  iedereen aan een vrije trap maar de scheids gaf aan en stond te zwaaien dat er door gespeeld moest worden. Loppersum zelf dachten ook aan een vrije trap maar het hielp niet. Om 16.16 uur floot de zeer warrig fluitende scheids voor einde wedstrijd. Derde helft werd er nog even na gebabbeld wat er allemaal verkeerd ging, om 19.15 waren we er nog niet uit maar Marga had de tap afgesloten dus gingen we naar huis.

 

Het 4e voorlopig niet te stuiten in hun overwinningsdrang.

 

Ook Corenos 4 (2-1) en Eems Boys 5 (2-0) aan de zegekar gebonden. Het was natuurlijk de grote vraag, hoe het 4e de winterstop had verwerkt. De laatste 3 wedstrijden ervoor werden allen gewonnen, maar helaas trad toen de winterstop in, en dan moet je maar afwachten of je daarna de draad weer kunt oppakken. 2 oefenwedstrijden gaven weinig hoop, want zowel tegen het 3e als ook tegen Omlandia 4 werden kansloze nederlagen geleden. Op 1 maart j.l. liet het 4e echter zien, dat die 2 nederlagen slechts incidenten waren, en als het er echt om gaat, wij er weer staan. Corenos 4 was de tegenstander, en tegen die ploeg hadden wij eerder in het seizoen in een spectaculaire wedstrijd met 5-5 gelijkgespeeld. Het werd in de wedstrijd echter al snel duidelijk dat het deze keer niet van onze tegenstander moest komen, want het 4e dicteerde het spel. Ondanks een enorm veldoverwicht leverde dat in de 1e helft echter weinig kansen op en dus ook geen doelpunten. Het was zelfs Corenos 4 die tegen de verhouding in de score opende. Jaap Pijper was Beno te snel af, en met een verwoestende uithaal liet hij keeper Dennis volstrekt kansloos (0-1). Met deze stand gingen we ook de rust in.

De 2e helft was eigenlijk een kopie van de 1e, maar nu kwamen de kansen wel. Voorlopig waren die echter niet aan Grijze Wolf, Richard en Michel besteedt. Corenos wist zelfs bijna de score te verdubbelen, maar deze keer wist Beno hun spits dusdanig te hinderen dat hij in het zijnet kopte. 10 minuten voor het einde wist de Grijze Wolf te scoren, maar het doelpunt werd ten onrechte afgekeurd wegens buitenspel. Een paar minuten later scoorde Richard na een uitstekende dieptepass van Ricardo de meer dan verdiende gelijkmaker (1-1). Opnieuw een vlagsignaal voor buitenspel, maar deze keer wees de goed leidende scheidsrechter Langeland gedecideerd naar de middenstip. Dit dan weer tot grote woede van iedereen die een Corenos shirt droeg. Met nog een paar minuten te spelen mocht Gerke een vrije trap nemen. De bal zeilde over de verdedigers van Corenos heen, en werd door de Grijze Wolf in een alles of niets poging in 1x op de pantoffel genomen. Het werd alles en dus 2-1. Een zwaar bevochten maar zeer terechte overwinning was het gevolg.  12 punten uit de laatste 4 wedstrijden, en dat smaakt naar meer.

Op 8 maart opnieuw een thuiswedstrijd, nu tegen Eems Boys 5.

In de 1e wedstrijd waren we kansloos met 2-0 van de mat gespeeld, en we hadden ons voorgenomen om dat deze keer te voorkomen. Bovendien verkeren wij al enige maanden in een overwinningsroes, dus vertrouwen in een goede afloop was er volop. Het bleek al snel, dat wij deze middag weinig van onze tegenstander hadden te vrezen. Evenals de vorige week had het 4e verreweg het beste van het spel, en het was gewoon wachten op de 1e goal. Halverwege de 1e helft was het dan zover. Nadat Gerke al 2 gevaarlijke vrije trappen had genomen (1x tegen de lat), was het de 3e keer wel raak. Steenhard kogelde hij de bal diagonaal in het doel (1-0). Nr 9 , die ondanks zijn schouderblessure toch meedeed, bewees weer eens zijn waarde voor het 4e. Bij zijn 1e poging stuitte hij nog op de keeper van Eems Boys, maar een paar minuten later had hij meer succes. Na een diepe bal omspeelde hij keurig de keeper en scoorde beheerst (2-0).

In de 2e helft liet het 4e de teugels wat vieren, waardoor Eems Boys beter in de wedstrijd kwam. Een schot op de paal was het bewijs dat de wedstrijd nog niet gespeeld was. Toch hadden we ruimer afstand moeten nemen, want met een beetje meer overleg hadden we de score gemakkelijk kunnen uitbreiden. Een kwartier voor tijd claimde Eems Boys een penalty, omdat Gerke hands zou hebben gemaakt. Scheidsrechter Langeland wuifde de protesten echter weg, hetgeen hij later ook aan de andere kant zou doen. De inzet van Nr. 9 werd op de doellijn door een verdediger met de handen uit het doel geslagen, en dus ook hier geen strafschop. Gerechtigheid zou je kunnen zeggen. Nr. 9 wond zich hierover echter dusdanig op, dat de scheidsrechter het welletjes vond, en iets te vroeg affloot. Niemand van beide partijen vond dat echter een probleem.

Opnieuw 3 punten, en dus 15 uit 5.

Stonden we na 7 wedstrijden stijf onderaan met het schamele aantal van 2 punten, nu staan we keurig 4e met zelfs uitzicht op de 3e plek. Dat kunnen we dan a.s. zaterdag tegen onze buren uit Loppersum reeds bewerkstelligen. Een 4-0 overwinning is daarvoor al voldoende!!!!

Grijze Wolf.

 

Vierde voelt zich 'herbstmeister' na derde overwinning op rij!

 

Wie een maand geleden het vierde zag voetballen, zou nooit geloven dat er ooit nog een overwinning zou worden behaald, laat staan drie op een rij. En toch werd dat afgelopen zaterdag een feit! Opnieuw werd van een gemiddeld veel jongere tegenstander gewonnen. De overwinning, 3-1 tegen Noordpool 3, had zelfs nog veel hoger kunnen uitvallen als wij in de tweede helft net zo scherp waren geweest als in de eerste. Het vierde blijkt dus gewoon best een goede partij te kunnen spelen! Al gebiedt de eerlijkheid te zeggen dat wij deze gewonnen wedstrijden enige aanvulling hadden van spelers die normaal niet in het vierde spelen, waarbij ik met name 'Junior' even wil noemen, Gerkes zoon Ricardo! (dat heeft toch een wat ander effect op de gemiddelde leeftijd dan het inbrengen van die andere Reiffers...... Uiteraard natuurlijk niets ten nadele van Stoffer :-)!) En misschien is het ook geen toeval dat wij de drie gewonnen wedstrijden beschikten over een 'echte' keeper, eerst die andere 'Junior' (Max Huisman) en nu onze nieuwe vaste man, Dennis. Dan over de wedstrijd van zaterdag. De voortekenen waren voor ons niet gunstig, met zoveel vaste krachten in de lappenmand of om andere reden afwezig. Het (definitief?) afhaken van Henk Slagter kan bijvoorbeeld toch wel als een verlies worden gezien. Daar staat tegenover dat Noordpool er echt in geloofde! Zij stonden al op het veld toen de meeste spelers van het vierde nog moesten arriveren. Groot was dan ook hun verbazing toen de wedstrijd eenmaal was begonnen. 'Geef dan die lange bal', riep de ene Noordpooler tegen de ander, waarop hij als antwoord kreeg: ' Dat heeft toch geen zin, zij hebben alles'. En zo was het, onze verdediging heerste en het enige gevaar van de eerste helft ontstond na een zeldzame foute breedtepass van Gerke op zijn zoon (het zij hem vergeven :-)). Het middenveld, met Arne en Linus centraal, was altijd aanspeelbaar. Over de laatste riep een Noordpooler vertwijfeld: ' Die man stond net nog hamburgers te bakken!'  Probleem bij ons is echter vaak het scoren. Combineren of soleren tot in het strafgebied gaat prima, maar dan..... Gelukkig hielp een Noordpool-verdediger een beetje: Richard, die onze Grijze Wolf verving, werd neergelegd en de bal ging op de stip. Op deze beslissing van scheidsrechter Langeland was weinig aan te merken. 'Hamburger' Linus eiste de bal op omdat hij, naar hijzelf later zei, dit seizoen nog niet had gescoord (als dat een argument is, weet ik wat me bij een volgende penalty te doen staat :-)). Gelukkig voor hem en voor ons schoot hij feilloos in. Niet veel later bleek dat wij meer overtuiging in de duels gooiden dan zij. Arne wierp bij de achterlijn een tegenstander op zij, hetgeen - al dan niet terecht - door de scheidsrechter niet werd bestraft. Hij gaf Jaap een niet te missen kans en doordat dat ook niet gebeurde, is Jaap nu ook van die hatelijke nul af: 2-0. Het was duidelijk dat wij veel sterker waren. Dennis had niets te doen en zowel hij als grensrechter Jan had alle tijd voor Dennis zijn vriendin, onze nieuwe vaste supporter!  Toen er na een mooie combinatie (en er dit keer echt helemaal niets aan te merken was op de leiding) door Linus nog een derde goal werd gemaakt (fraai ingeschoten vanaf ongeveer de rand van het strafschopgebied), waren de frustraties bij Noordpool enorm. Een aantal inderdaad twijfelachtige beslissingen van de scheidsrechter maakten het er allemaal niet beter op. De wedstrijd leek, volledig onnodig want wij waren heer en meester, daardoor zelfs uit de hand te lopen. De tweede helft gaf een heel ander beeld. Wij leken het wel te geloven en zoals gezegd menige mogelijkheid om de score verder op te voeren, werd onbenut gelaten. Weliswaar hadden wij nog wel een (of twee?) penalty's kunnen krijgen, maar omdat ondergetekende de scheidsrechter op het hart had gedrukt maar wat minder voor ons te fluiten, bleven die uit :-) Voor mij persoonlijk gold als doel in elk geval de nul te houden, maar helaas! Een mislukte verre trap (voorzet? schot?) vanaf hun linkervleugel zeilde over de net even verkeerd opgestelde Dennis heen en zo werd het 3-1. Een kleine smet op de verder prima partij van het vierde.

Het zal duidelijk zijn: wij zullen bij de KNVB een verzoek indienen om geen winterstop te houden. Deze reeks zetten wij graag nog even voort! En voorlopig voelen wij ons 'herbstmeister', nou ja of anders toch op z'n minst winnaar van de periodetitel over 3 duels. 

 

Voorstopper

 

Opnieuw winst voor het 4e (4-3 tegen SGV 2).

Op zaterdag 30 november moest het 4e aantreden tegen het 2e elftal van SGV uit Schildwolde. Toen de spelers van de tegenpartij zich melden bij de kantine in Zeerijp, waren we even van mening dat zij de tegenstander van onze B-junioren waren. Maar het bleek toch echt om hun 2e elftal te gaan, waarvan de gemiddelde leeftijd om en nabij de 20 jaar was. Maar jong zijn betekent niet altijd dat je ook goed kunt voetballen, en per slot van rekening waren wij immers in de winning mood na onze daverende overwinning van een week eerder. Wij beschikten deze middag met Manfred en Alderik trouwens ook over een paar jongere spelers, en dat scheelt toch gauw een paar jaar! Een opsteker was bovendien het feit dat wij nu de beschikking hebben over een “vaste” keeper, want het 4e is er in geslaagd Dennis v.d. Leest tegen een schappelijk prijsje over te nemen van onze buren uit Loppersum. De spelers van het 4e wensen Dennis heel veel voetbalplezier bij de Fivel, en aangezien hij bij het leukste elftal van de club is terecht gekomen zal dat vast wel lukken. Vermoedelijk had Dennis zijn debuut echter iets anders voorgesteld dan nu het geval was, want na amper een paar minuten spelen was hij kansloos op een afstandsschot van een speler van SGV (0-1). Blijkbaar hadden we deze tegenslag even nodig, want daarna was het alleen maar De Fivel  wat de klok sloeg. Klokslag 1 uur kwam dan ook de verdiende gelijkmaker. Arne zijn verre inworp werd onvoldoende weggewerkt door de verdediging van SGV, en met een ouderwets puntertje wist de Grijze Wolf te scoren (1-1). Een paar minuten later nam Arne de bal vol op de pantoffel, en met een sierlijke boog verdween de bal onhoudbaar voor de keeper in de bovenhoek (2-1). Het 4e rook nu bloed, en meer treffers konden gewoon niet uitblijven. Een uittrap van de keeper van SGV werd door Gerke keihard teruggekopt richting de Grijze Wolf, die slim doorliep en alleen voor de keeper beheerst scoorde (3-1).  Vlak voor de rust wist Alderik een kopduel in het strafschopgebied van SGV te winnen, de tegenstander dacht aan een overtreding, maar de scheids was een andere mening toegedaan en liet doorspelen. Alderik controleerde de bal knap op de borst en schoot vervolgens koel raak (4-1). Op slag van rust beging de keeper van SGV nog een grove overtreding net buiten het strafschopgebied, waardoor hij met geel (10 minuten) naar de kant werd gestuurd. Rusten met een 4-1 stand is een unieke belevenis, en misschien zou het in de 2e helft nog mooier kunnen worden. SGV had echter besloten om het niet zover te laten komen, en gooide meteen na het fluitsignaal de botte bijl erin. Dupe hiervan werden vooral Nr. 9 , Gert en de Grijze Wolf. Het zal niet vaak zijn voorgekomen, maar de hele 2e helft was er altijd wel iemand van SGV die met een tijdstraf aan de kant stond, en het is eigenlijk nauwelijks de moeite waard om daar veel over te schrijven. Hoewel ze nog 2x wisten te scoren was de 2e overwinning van het 4e een feit (4-3). Blessures waren er nog voor Benedicht, Nr. 9 en de Grijze Wolf. Hopelijk zullen zij er de volgende keer weer bij kunnen zijn, want het 4e begint nu pas op stoom te komen. De winterstop zou wat dat betreft wel eens te vroeg kunnen komen.

 

 

 

Grijze Wolf.

 

Eindelijk winst voor het 4e:  (1-4 bij Viboa).

 

We hebben er dit seizoen lang op moeten wachten, maar eindelijk was daar dan in de 8e wedstrijd de 1e winstpartij voor het 4e in de uitwedstrijd tegen Viboa 6.

Eigenlijk lag het ook wel een beetje in de lijn der verwachtingen, want waar kun je nou beter winnen dan bij een club met de naam Voetballen Is Bij Ons Aangenaam. En aangenaam was het dus (voor ons). Nou waren er trouwens meerdere redenen waarom de 1e winst juist afgelopen zaterdag tot stand is gekomen. Allereerst verkeerden we in de gelukkige omstandigheid dat Aart als coach beschikbaar was, omdat TEO niet hoefde te voetballen. Met Aart erbij is succes bijna zo goed als verzekerd, omdat hij gewoonweg geen nederlaag van ons wil accepteren. Daarnaast moesten we het elftal noodgedwongen op een paar plaatsen drastisch verjongen, omdat er toch weer sprake was van een spelerstekort, ondanks het feit dat het 1e elftal vrij was. Om Jakob toch enigszins te sparen (hij is per slot van rekening nog maar 61 en moet nog heel veel jaren mee) stond Max (15 en zoon van) in de goal, en hij debuteerde uiterst verdienstelijk bij de senioren. Ook Ricardo (16, en zoon van, maar dan van een andere vader) werd bereid gevonden mee te gaan naar het verre Winsum.  En met die “jonkies” erbij, willen de “oudjes” zich natuurlijk niet laten kennen, en geven dus net even dat beetje extra wat nodig is om een wedstrijd te winnen. Bovendien stelde ook Klaas Jans van het 3e zich beschikbaar, en zo hadden we toch weer een selectie van 15 spelers. Gastspelers, hartelijk dank voor jullie inzet.

Aart maakte in de kleedkamer de opstelling bekend, waarbij hij nog even fijntjes mededeelde, dat de beste spelers deze middag (Nr. 9 en Grijze Wolf)in de voorhoede speelden. Aan alles kun je merken dat hij verstand van voetballen heeft, en een pilsje na de wedstrijd was dan ook zijn terechte beloning. Nadat Aart ook nog eens de toss had verricht kon de wedstrijd beginnen, waarbij al gauw opviel dat dit Viboa deze middag te kloppen moest zijn. In tegenstelling tot onze voorgaande wedstrijden troffen we een zeer ongeïnspireerde tegenstander, die de wedstrijd misschien wat al te lichtzinnig had opgevat. Per slot van rekening stonden wij immers onderaan, dus wat kon hun er eigenlijk gebeuren? Toen zij daar achter kwamen, was het echter al te laat. Op een moeilijk te bespelen veld (veel zand) viel het niet altijd mee om de bal rollende te houden, hetgeen soms enige lachwekkende situaties opleverde. Het 4e dicteerde echter het spel, en als Viboa een keer in de buurt van ons doel kwam, wist Max wel raad met de situatie. Hij keepte een foutloze wedstrijd. Halverwege de 1e helft kwamen we verdiend op voorsprong door Bram, die de bal fraai in de kruising schoot (0-1). Vlak voor de rust werd de voorsprong verdubbeld. Bram tikte de bal uit een vrije trap langs de muur naar Gerke. Diens harde voorzet verdween via een been van de tegenstander onhoudbaar voor de keeper in het doel(0-2).

Rusten met een dergelijke voorsprong geeft toch een heerlijk gevoel, hoewel er in de rust nog wel even fel gediscussieerd werd over het vele coachen wat wij doen, en dat het bij sommigen niet altijd even “lekker” overkomt. Algemene conclusie was echter, dat dit tijdens de wedstrijd moet kunnen, mits het na de wedstrijd maar weer vergeten is.

In de 2e helft kwamen ook Ricardo en Klaas Jans binnen de lijnen, en gingen we gewoon verder met de tegenstander onder druk te zetten. Ricardo schakelde moeiteloos de gevaarlijkste zwarte (of mag je dat niet meer zeggen?) spits van de tegenstander uit, en vond ook nog eens geregeld de tijd om mee naar voren te gaan. Een prima speler om erbij te hebben, waarbij de vraag gesteld kan worden: wie is er nou beter, de vader of de zoon? Deze middag eindigde die tweekamp in een gelijkspel. Viboa bood nu wat meer tegengas, maar desondanks wisten we na zo’n 20 minuten spelen opnieuw te scoren. Een prima dieptepass van Gert bereikte Grijze Wolf, en via de vingertoppen van de keeper rolde de bal langzaam binnen(0-3). Een onoplettendheid in onze verdediging bracht de spanning nog weer enigszins terug. Gedacht werd aan buitenspel, dat was het echter niet, waardoor een speler van Viboa door mocht gaan en met een diagonale schuiver Max kansloos liet (1-3). Klaas Jans maakte daarna aan alle onzekerheid een einde, door in een wirwar van spelers de bal nog net dat laatste beslissende tikje te geven(1-4).

Een prima overwinning, waarbij, het moet gezegd, onze Thijs een uitstekende wedstrijd speelde. Het laatste woord was tenslotte voor Aart, die na afloop in de kleedkamer zei:

IK HEB HET TOCH GEZEGD, WE GAAN WINNEN VANDAAG!!!

Opnieuw zal er contact met TEO opgenomen worden, betreffende een transfer van Aart naar de Fivel. Wordt vervolgd (overwinningen ook trouwens!)

 Grijze Wolf.

 

Pelikanen 5 - De Fivel 4  3-0

Afgelopen zaterdag speelde het vierde de uitwedstrijd tegen de veteranen van Peli 5. Dat team kent weinig bekende gezichten meer; de afgelopen twee jaren is daar een verjonging toegepast en zijn oude bekenden, tegen wie het altijd gezellig voetballen was, verdwenen. Zoals bekend, verjongen wij niet en blijft het motto "hoe ouder, hoe beter". En "slimmer" zou ik er aan willen toevoegen. Die slimheid zat 'm zaterdag in het zonder tenue naar Appingedam afreizen, in de hoop en verwachting dat de Peli's daarvan onder de indruk zouden zijn en hun voorbereiding daarmee in de war zou zijn geschopt. De peli's  stonden om 14.30 uur al fris en fruitig en opgewarmd bij de middenstip, terwijl de Fivelspelers nog quasi ongeïnteresseerd bij de kantine rondhingen. Omstreeks 15.00 uur arriveerde de tas met kleding alsnog uit Zeerijp.

In het kader van het sociale wisselbeleid stonden Beno en nr. 9 reserve. Daar is niks mee, want er is altijd veel te zien op de terreinen van de Pelikanen en bovendien speelde Appingedam 1 thuis.

Het probleem was echter wel dat op het achterafveldje waar gespeeld moest worden geen dug-outs aanwezig bleken te zijn. Ben je es reserve, is er geen dug-out! Beno en nr. 9 stelden voor wel in de kantine te willen blijven, of anders in de kleedkamer. In geval van calamiteiten zou één van hen gebeld kunnen worden en in onderling overleg beslist worden of het trainingspak uit zou gaan.

Want duidelijk is ook dat het zijn van reserve recht geeft om tenminste 45 minuten niet te (hoeven) spelen, om te voorkomen dat er nadien discussie ontstaat over de vraag of het wel of niet een volwaardige reservebeurt is geweest. Dat soort zaken zijn inmiddels van groot belang geworden.

Om hun goede wil te tonen, togen Beno en nr. 9 toch naar het veldje en leunden zij de eerste helft tegen de dug-out van het naastliggende veld van Appingedam. Ze hielpen bij toerbeurt wat jochies op en af de dug-out.

Intussen was de wedstrijd begonnen. Van beide kanten was het niet best, de inspiratie ontbrak duidelijk in het waterkoude Appingedam. De Pelikanen was optisch wat sterker, maar dat leidde nauwelijks tot kansen. De Fivel had geen kansen, want kwam niet in de buurt van het doel van de Pelikanen. Het spel wikkelde zich af op een treurigmakend niveau, het was allemaal zo traag dat Beno en nr 9 het gras zagen groeien. Vlak voor rust wisten de Peli's toch te scoren na wat misverstanden en geklungel achterin bij de Fivel. Het doelpunt werd in gelatenheid aanvaard, want deze competitie krijgen we zo vaak doelpunten vanuit relatief ongevaarlijke situaties tegen.

De tweede helft kreeg de Fivel een paar kansjes, maar gaandeweg werd het niveau weer bedenkelijk en bleek het te moeilijk te zijn om de bal over enkele meters in de voeten van een medespeler te plaatsen. Enfin, de Pelikanen wisten nog twee keer recht door het midden de verdediging van de Fivel te passeren en te scoren, en daarmee wat het pleit wel weer beslecht.

De scheidsrechter, die het fysieke spel van de Pelikanen wel kon waarderen en weigerde tegen zijn spelers te fluiten, blies omstreeks 16.15 uur voor het einde, zodat we toch nog op de gewone tijd onder de douche konden en op tijd weer in Zeerijp waren. Over één ding waren we het eens: Jakob, de keeper, was met afstand onze beste man deze middag, en dat vind ik, als spits, mooi voor hem maar tragisch voor het team. Als het goed gaat, heb je een keeper immers niet nodig en kan die als louter veldvulling de hele middag knipogend en melkdrinkend tegen zijn doelpaal leunen.

nr 9

 

De Fivel 4 – Wagenborger Boys 3 1-1 (1-0): het vierde weet weer wat winnen is

Na een uitstekende derde helft heeft het vierde elftal een 1-1 eindstand weten om te buigen in een dikverdiende morele overwinning. Strijdend tot de laatste slok en bikkelend door de schaal met bitterballen, frikadelpartjes, bamihapjes en iets-met-kaas heeft het vierde zich dapper door de 3e helft heengeslagen. De conditie van een aantal spelers is misschien minder geworden, maar in de kantine is daar (gelukkig) niks van te merken. De gezelligheid houdt het elftal toch op de been nu de sportieve prestaties ietwat tegenvallen.

screenshot0141.large.jpg

Nu de wedstrijd. Tot de 85e minuut speelt het vierde een tamme partij. Wagenborger Boys mist echter een aantal bepalende spelers en weet weinig kansen te creëren. Ondanks de matige tegenstander komt het vierde in de eerste helft op een 1-0 achterstand. Na een koddig misverstand tussen twee verdedigers komt de bal bij een speler van Wagenborger die beheerst de 1-0 achter Jan de Vries prikt. Het vierde krijgt een aantal kansen, maar weet niet te scoren. De losse flodders maken weinig indruk op de uitstekende sluitpost van de roodhemden. Na de rust kabbelt de wedstrijd voort. Enkele tactische omzettingen van speler/ coach Jan Bosma ten spijt. Zo brengt hij Good Old (en dat zegt wat in het 4e) Stoffer in voor Chris en Henk voor Too Young Arne (en dat zegt ook wat in het 4e!). Stoffer is naar verluidt 36 jaar ouder, maar danst nog altijd als een jonge hinde over de groene weide. En niet onbelangrijk: hij heeft de bal deze zaterdag wél weten te raken.

De kreten “ze zitt’n dr deur” en “kom op jongens!” lijken aan dovemansoren gericht. Maar dan heeft Beno in de 70e minuut een belangrijke ingeving. Hij laat zich namelijk wisselen voor ondergetekende. Een korte bloemlezing over de minuten die volgen, is wel op zijn plaats. Als kleine jongen droom je over voetballen in Oranje. Je zit op de tribune, toevallig met je voetbalschoenen aan, en de bondcoach heeft één man te kort. Hij kijkt je aan en voor dat je het weet, sta je daar met je Oranje shirt aan in de Kuip. Sneijder speelt de bal naar Van Persie. Dan krijg je de bal, randje 16 meter, en met een ferme versnelling loop je richting doel. Je denkt niet na en haalt verwoestend uit met je linkerbeen. De keeper heeft het nakijken en het gehele stadion trilt op zijn grondvesten.

Na jaren van ploeteren , stoempen, vallen en opstaan, komt mijn droom dan uit. Ok, ik speel bij de veteranen van het andere Oranje en niet bij het Nederlands elftal. En ja, Beno wenkt mij en niet Louis of Guus. Ik speel op het E.J. Keijer Sportpark en niet in de Kuip, maar dat is toch ook niet verkeerd. En dat ik de bal krijg van Benedict en niet van Robin is slechts een detail. De bal is weliswaar hard, maar houdbaar, en het sportpark trilt alleen na een ferme gaswinning. Toch is eindelijk mijn jongensdroom in vervulling gegaan. Een kniesoor die op de details let. En de derde helft smaakte er vooral niet minder om…

AB jr.

 

 

Eemsboys 5- De Fivel 4: 2-0 (2-0)

 

Voor de tweede keer al dit seizoen (de eerste was in een oefenwedstrijd) hebben we de meerdere moeten erkennen in Eemsboys. Het ziet er op het eerste gezicht dus wel heel somber uit, aangezien Eemsboys vorig seizoen het enige team was dat wij onder ons wisten te houden.....

 

Het lijkt er op dat er voor ons dit jaar nog maar 1 prijs te winnen is: die van het oudste team! Om die prijs in elk geval in de wacht te slepen hadden we tegen Eemsboys de gemiddelde leeftijd nog wat opgeschroefd en de hulp ingeroepen van de inmiddels 67-jarige (maar nog altijd zeer snelle!) Stoffer Reiffers. Helaas voor hem kwam hij wel heel laat in het veld, maar misschien was het juist daarom dat hij graag nog eens komt opdraven (en dan ook echt een bal te raken!). Zoals zo vaak waren wij op een te groot aantal posities gewoon weer de mindere van de tegenstander. Uiteraard is het ontbreken van een 'echte' keeper ook geen voordeel, hoewel moet worden gezegd dat Jakob (onze goalie tegen Eemsboys) in de tweede helft een keer prachtig redde! Wij kwamen ook wel een aantal keren tot een doelpoging (een schot tegen de paal en enkele keren vlak naast bijvoorbeeld).

 

Eigenlijk was de wedstrijd na ongeveer 20 minuten al gespeeld door een wel heel knullig doelpunt en een iets minder knullige. Bij ons namen in de loop van de wedstrijd de irritaties toe. Er werd soms gescholden op medespelers (dat moet echt afgelopen zijn!! Laten we het tenminste gezellig houden!!) en, ondanks de waarschuwing van Jakob voor de wedstrijd, ook op de thuisfluitende scheids.

 

Het leidde o.a. tot een tijdstraf voor Jaap.....

 

Nou ja, volgende week is (hopelijk) weer een kans!

 

Voorstopper

 

Fivel 4 - De Heracliden 5

 

Na een weekje rust speelde de Fivel 4 afgelopen zaterdag tegen de Heracliden 5, een team bestaande uit jongere veteranen (van rond de 40 jaar) dat ook dit seizoen weer om de bovenste plaatsen mee wil (en kan) doen. Dat kan van ons niet gezegd worden. Leuk spelen staat tegenwoordig meer voorop dan een hoge positie op de ranglijst en dat kan ook niet anders omdat we inmiddels met afstand het oudste team in deze klasse zijn en wedstrijden voor ons veelal 20 minuten te lang duren. Leuk (mee)spelen lukte deze middag wel, winnen niet. In de eerste helft ging het gelijk op, de Heracliden had wat meer balbezit, maar wij kwamen er met regelmaat  gevaarlijk uit en lieten de bal ook goed rond gaan. Dat was mede te danken aan de terugkeer van Henk Slagter, nog steeds een balvaste spelverdeler. Na een klein kwartier kwam de Heracliden wat onverwacht op voorsprong door een kopbal, die voor de uitstekend keepende Aalderik van der Ploeg niet te houden was. Thijs Perdok sprong nog wel voor de vorm mee, maar de zwaartekracht voorkwam dat hij een serieuze bedreiging voor zijn tegenstander vormde. Vlak daarna kreeg de Heracliden nog een paar goede kansen, maar Aalderik ranselde alles uit zijn doel. Om die reden stonden we Aalderik dan ook niet toe in de tweede helft veldspeler te worden. Gaandeweg de eerste helft werden we gevaarlijker en kregen we van fluitist Tom Winkel, het grootste talent in die tak van sport in Noord Nederland, de nodige vrije trappen mee. De verdedigers van de Heracliden trokken nogal eens wat erg enthousiast aan de noodrem, zeker als nr. 9 de bal ontving en afschermde of er wat mee ronddribbelde, wat tegenwoordig nauwelijks meer mag.

 Het consequente fluiten leverde Tom de nodige protesten op, want verdedigers vinden eigenlijk nooit dat ze een overtreding maken. Gezegd moet worden, dat onze verdedigers ook vrijwel nooit een overtreding maken, lief en aardig als ze zijn. Wat hiervan ook zij, de vrije trappen leverden niet al te veel op. Dat deed wèl, vlak voor rust, een mooie aanval, waarbij nr 9 een "amazing cross pass " (mooi woorden) gaf op de Grijze Wolf, die, net iets sneller dan zijn tegenstander, de bal over de keeper van de Heracliden stifte. Een heerlijk doelpunt, dat niet zou misstaan in de verzameling van Dennis Bergkamp, de meester van de stiftjes.

 

De Grijze Wolf (63 jaar!) kuierde na dit kunststukje op de zijn gebruikelijke laconieke wijze terug naar eigen helft; weer een bal in het netje, ach dat doet hij al bijna 50 jaar. Zijn directe tegenstander werd, zoals zo vaak, in de rust gewisseld. Met een gelijke stand bij de rust smaakte de thee van Marga zoet. In de tweede helft gooide de Heracliden er een schepje bovenop, maar vooralsnog leverde dat weinig gevaar op. Gerke en Beno hielden de spitsen goed in het vizier. Onze uitvallen, vaak opgezet door Arne, die Henk Slagter was komen vervangen, waren gevaarlijker, maar de afronding was telkens onnauwkeurig. De wedstrijd leek op een gelijk spel uit te draaien, totdat na een half uur een middenvelder van De Heracliden van afstand een knal losliet, die Aalderik niet onder controle kreeg en in ons doel rolde. Een jammerlijke goal, waarmee de wedstrijd feitelijk beslist was. Want het is ons in een dergelijke situatie niet meer gegeven om dan nog weer terug te komen, de krachten zijn gewoon opgebruikt. Hoewel Tom ons nog een handje hielp door een speler van de Heracliden voor tien minuten naar het strafbankje te sturen ("Je bent een clown" zei hij tegen Tom. Wat ook zo is, maar Tom als scheidsrechter niet kan waarderen), maakte dat ons spel niet beter. Een minuut voor tijd wist De Heracliden nogmaals te scoren en daarmee was het gedaan: leuk gespeeld en weer niet gewonnen.

 Positief is dat Jakob Meijer weer van de partij was, nog niet als speler maar als coach, met een fijntjes afgestemd hart. Volgens diezelfde Jakob was ook positief dat hij geen onvertogen woord van spelers van de Fivel had gehoord en dat lag volgens hem aan de scheidsrechter. Laten we het daar maar op houden.

 Volgende week wacht Noordpool, thuis in Zeerijp. Hopelijk dan weer een leuke wedstrijd.

 Nr. 9

 

De Fivel 4 – Loppersum 4 (2-5).

Het was even schrikken geblazen, toen ik afgelopen zaterdagmiddag in Zeerijp te horen kreeg, dat Jakob met hartritmestoornissen in het ziekenhuis was opgenomen.Dan merk je ook nog maar weer eens, wat voor impact dat niet alleen heeft op de spelers van het 4e, maar ook op het reilen en zeilen van zo’n voetbaldag. Er moet een vervangende scheidsrechter gezocht worden voor zowel een jeugdwedstrijd als ook voor het 3e. Het 4e mist niet alleen een speler (keeper), maar tevens de grote regelaar van het elftal.Enigszins beduusd gingen we richting kleedkamer, om toch maar te proberen er het beste van te maken tegen onze buren uit Loppersum. Een sterk elftal, dat de competitie begonnen was met 3 overwinningen, waarvan de zege op de Heracliden (de gedoodverfde kampioen ?) toch wel veel indruk had gemaakt. Een elftal ook, dat door het terugtrekken van hun 3e er alleen maar sterker op lijkt te zijn geworden. Daar waar je in het verleden alleen maar op spits Wildeman hoefde te letten (en dat was al moeilijk genoeg), loopt er nu nog iemand bij hun in de voorhoede, die de kunst van het scoren beheerst. Bovendien misten wij ook nog eens Beno, de rots in de branding achterin. Als gastspelers konden wij echter beschikken over Martin, Richard en Jan de Vries (bedankt mor weer). We begonnen goed aan de wedstrijd, en deden beslist niet onder voor onze tegenstander. Niet geheel onverwacht kwamen we na zo’n 30 minuten spelen op voorsprong. Nr. 9 soleerde weer op ouderwetse wijze door de verdediging van Loppersum, en zijn voorzet werd door de Grijze Wolf op waarde geschat (1-0). Loppersum kreeg hierna kansjes, maar dan was daar altijd nog Linus, die zijn doel met verve verdedigde. Toch was ook hij kansloos op de lob van Peter Wildeman, en zo stond het 5 minuten later al weer gelijk (1-1). Even later wist onze tegenstander zelfs de leiding te nemen, door een snelle counter succesvol af te ronden (1-2). Op slag van rust had de Grijze Wolf de gelijkmaker op zijn schoen, maar zijn inzet werd op miraculeuze wijze alsnog door een verdediger van de doellijn gehaald. Ook in de 2e helft hadden wij in het begin weer een veldoverwicht, maar als je met teveel spelers in de aanval gaat, vraag je om moeilijkheden, c.q. tegengoals. De snelle spitsen van Loppersum wisten daar wel raad mee, en scoorden 2x vlot achter elkaar de 1-3 en de allesbeslissende 1-4.  Martin scoorde vervolgens met een schitterend afstandsschot in de bovenhoek (onderkantje lat) de 2-4. Richard kreeg nog de kans op de aansluitingstreffer, maar wist helaas het net niet te vinden. Hoe het wel had gemoeten, liet hij later op de middag in de wedstrijd van het 3e zien. Pech had hij bovendien, toen hij wel scoorde, maar zijn goal ten onrechte voor buitenspel werd afgekeurd. Aan de andere kant werd een goal van Loppersum ten onrechte goedgekeurd (2-5), maar het maakte allemaal niet zoveel meer uit, want de wedstrijd was eigenlijk al gespeeld. In het begin van de avond direct contact opgenomen met Jakob, die tot mijn stomme verbazing al weer thuis was. Het ging weer redelijk goed met hem, en zo was er toch nog grote opluchting na een verloren wedstrijd! Sterkte Jakob.

 Grijze Wolf.

 

Corenos 4 - De Fivel 4  ( 5 - 5 ).

 

Vrijdagavond overleg met TC van hoe vullen we de plaatsen op na alle afzeggingen ( 7 spelers ). Zaterdagmorgen nog mensen gevraagd of ze met het 4e wilden voetballen dus DWF ingevuld. Egbert belde toch nog even naar Johan waar hij bleef, moet ik voetballen?, ja natuurlijk was het antwoord dus in de auto naar Roodeschool. Omkleden dan maar, Aart maakte de opstelling bekend en zo liepen we naar het Veld.

Aftrappen dan maar. Wat vorige keer de eerste helft niet lukte speelden we twintig minuten goed, de bal werd niet onnodig ingeleverd bij de tegenstander. 0-1 werd het door de jarige Grijze Wolf, hij was eerder bij de bal dan de keeper en plaatse de bal netjes in de hoek. We konden Corenos onder druk houden en kwamen ze voor de goal dan was Egbert en Johan ter plekke. 0-2  was een scrimmage voor het doel en de bal lag er weer in . 20 minuten gespeeld en een comfortabele voorsprong werd verdedigt. Het noodlot sloeg toe want we konden weer praten, er werd niet meer gewerkt, stonden meestal stil dus was het wachten op de 1-2. Een voorzet over rechts kwam voor de goal waar drie spelers ongedekt, één speler kreeg de bal op zijn knie kreeg en met een boogbal in het doel verdween. Egbert ging eruit met een hamstringblessure en dat bleek een aderlating want de rechtsbuiten was voor Bram en Bram teveel. Toch kregen we nog een paar kansjes die niet benut werden o.a. Arne schoot de bal met een boog over de keeper heen maar stuitte voor de lijn over de goal, veld was te droog. Met nog één minuut te spelen werd de rechtsbuiten aangespeeld en door zijn snelheid was hij Bram en Bram te snel af en scoorde beheerst de 2-2, buitenspel werd aangegeven door Jan Bosma maar de scheidsrechter wou er niks van weten.                      Rust.                             Tweede helft werd er gewisseld en kwam Jan de Vries erin voor Jan Brik. We pakten de draad weer op, geen gepraat maar voetballen was Aart zijn advies. Corenos werd naar achteren gedrukt en zo kregen we kansen maar helaas was Richard ongelukkig met afronden. 3-4 werd het door een mooie aanval over rechts, Marthijn speelde Richard aan voor een één twéé en met een mooie boogbal verdween de bal in de goal. Vooral Richard kreeg het naar zijn zin, over links gaf gij puike voorzetten waar jammerlijk niet van geprofiteerd werd. 4-4, het word misschien eentonig maar Corenos scoorde de 4-4, door verkeerd te dekken kon de razend snelle rechtsbuiten weer profiteren en voor mij (keeper) was het weer de bal uit de goal halen geen pretje. Wisselen dan maar, Jan Brik kwam erin en deed gelijk zijn favoriete specialiteit en dat is scoren 4-5. Met nog een paar minuten te spelen dacht Johan als jullie het niet doen dan scoor ik wel, hij kreeg de bal op zijn borst ging achter onze goalie langs maar ging gelukkig langs de paal. Toch werd het 5-5 nu niet over links maar de rechterkant werd omspeeld ook nu stond onze keeper oog en oog met de aanvaller die beheerst weer scoorde. Een leuke wedstrijd waar speelvreugde duidelijk aanwezig was zo hoort het en hopelijk blijft het.

Spelers die ons elftal hebben aangevuld Hartelijk bedankt, Egbert beterschap. Bij Richard kan je gewoon zien dat ie duidelijk vooruit is gegaan met voetballen (TC) en traint 2x in de week, wie weet wat er nog gaat gebeuren.

Groet Slome.

Het 4e start de competitie met verlies tegen GEO 4 (0-2).

 

Omdat onze 1e competitiewedstrijd tegen De Heracliden was uitgesteld, konden wij pas op 21 september j.l. aftrappen voor de competitie 2013-2014. Vergeleken met het vorig seizoen een bijna ongewijzigde selectie, want de aankopen die wij in ons hoofd hadden waren helaas niet te realiseren. Wij verloren wel een paar spelers, want Wolter had aangegeven niet langer te willen voetballen, en onze keeper Jan Kooistra moest helaas vanwege gezondheidsredenen afhaken. Als alternatief gaat Jan nu wedstrijden fluiten, en het moet gezegd, hij doet dat niet onverdienstelijk. Nu beschikken wij echter over meerdere goede keepers, dus dat probleem werd opgelost met Jakob in de 1e helft in de goal, en Linus in de 2e helft. Linus wist in tegenstelling tot Jakob wel de nul te houden, maar bonuspunten leverde dat helaas niet op. Met Gerke (rugklachten) en Richard (geleend van het 3e) als wissels, kon de wedstrijd tegen GEO 4 beginnen. Een echte 35+ ploeg, waarvan de jongste 38 en de oudste speler 65 jaar is. De gemiddelde leeftijd is echter wel zo’n 10 jaar jonger dan die van ons, en dat zie je op het veld toch weer terug. We begonnen goed aan de wedstrijd, en dat resulteerde in een aantal vrije trappen om en nabij de “zestien”. Vooral nr. 9 moest het ontgelden, maar het resultaat van de vrije trappen was nihil. De meeste ballen verdwenen over of naast het doel, dus daar valt nog wel iets aan te verbeteren. Gaandeweg kwam GEO beter in zijn spel, zonder echter echt gevaarlijk te worden. Toch kwam GEO op voorsprong. Een snelle counter volgde op onnodig balverlies van ons op het middenveld, en Jakob was kansloos op de geplaatste schuiver in de hoek (0-1). Vijf minuten later moest Jakob opnieuw de bal uit het net halen. Na slecht uitverdedigen kon GEO van dichtbij scoren(0-2). Met deze stand werd ook de rust bereikt, en konden we eens even rustig na gaan denken over wat er niet goed gegaan was in de 1e helft.

De 2e helft begon eigenlijk precies zo als de 1e. Met Gerke nu als regisseur achterin waren we weer veelvuldig aan de bal, maar echte kansen leverde dat niet op. Het was allemaal net niet. Na zo’n 10 minuten spelen kwam Grijze Wolf niet al te zachtzinnig in aanraking met de vuisten van de keeper, die zijn hoofd blijkbaar voor de bal aanzag. Dizzy moest hij het veld verlaten, en werd vervangen door Richard. Langzaam maar zeker werd duidelijk, dat de ruststand ook wel eens de eindstand zou kunnen worden, want geen van beide ploegen wist nog iets af te dwingen. Een mislukte ouverture dus, maar wel eentje met hier en daar wat lichtpuntjes, waardoor we a.s. zaterdag vol goede moed afreizen naar Corenos.

 

Grijze Wolf.